Zrozumieć świat, który nas otacza to zadanie dla pokoleń ludzkości. Parafrazując K.I. Gałczyńskiego możemy tylko zauważyć, że „jesteśmy w pół drogi ale droga pędzi z nami, bez wytchnienia”. Nawet w Starożytności mędrcom wydawało się, że jesteśmy blisko odkrycia prawdy o Wszechświecie. Dzisiaj dalej, zwłaszcza ci, którzy nie wiedzą nic, nie podzielają poglądu Sokratesa zawartego w myśli „wiem, że nic nie wiem”. Zanim zaczniemy zastanawiać się nad kosmosem przeczytajmy „Krótką historię czasu”. Wspaniała pozycja sumująca wiedzę i mity jakie świat nauki zebrał do czasu, w którym żył Stephen Hawking (1942 – 2018). Jeśli przebrnęliście przez fizykę w liceum to tym bardziej pojmiecie przejrzyste opisy zawarte w tej książce. Zyska na tym nasza wyobraźnia. Śmiało będziemy mogli patrzeć w niebo wybiegając myślami w przyszłość. Z pewnością nie raz zakręci nam się w głowie, ale warto zaryzykować! Bez wiedzy, jaką przedstawił Stephen Hawking – człowiek uwięziony prawie całe życie w swoim chorym ciele – każdy człowiek zostaje więźniem swojej przyziemnej egzystencji.
Dietmar Damerau, malarz i rzeźbiarz, urodził się w 1935 roku w Holądzie Pruskim (niem. Preußisch Holland), dzisiejszym Pasłęku. W wieku 10 lat, 22 stycznia 1945 r., czyli jeden dzień przed wkroczeniem wojsk Armii Czerwonej, Dietmar wraz z matką i trojgiem rodzeństwa na zawsze opuścili swoje rodzinne miasto. Ich wędrówka wiodła przez Hamburg, Drezno, Pragę, Styrię, Salzburg, Coburg, by ostatecznie zakończyć się w Monachium. Tam, przyszły malarz i rzeźbiarz, poznał swojego nauczyciela i przyjaciela Otto Sammera, z którym pracował przez wiele lat. Tam też rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych. Poważny wypadek, któremu uległ w Sewilli, w Hiszpanii zmusił go do przerwania nauki. Na początku lat sześćdziesiątych przeniósł się na Kretę, grecką wyspę, gdzie osiadł i żył przez wiele lat. W 1967 roku ożenił się i miał syna. Junta wojskowa, która doszła do władzy zmusiła go do opuszczenia Grecji. Po jej upadku powrócił na swoją ukochaną wyspę – Kretę. Rozwój turystyki na wyspie spowodował, że ponownie planował wyjazd, ale ostatecznie przeniósł się do małej wioski Lafkos na górze Pelion, we wschodniej części Grecji. Tutaj zbudował dom i studio, gzie dalej mógł malować i tworzyć rzeźby. Na przestrzeni lat mieszkał i tworzył nie tylko w Lafkos, ale również w Niemczech i Danii. Żył samotnie tworząc dużą ilość dzieł. Zmarł 22 października 2011 roku w Grecji, w szpitalu Volos w wieku 76 lat,.
Artysta
Ten niemiecki artysta swoje dzieła tworzył z takich materiałów jak farby olejne, gwasz, po wszystko co wpadało mu w ręce: drewno, kosze, szminki i młynki do kawy. Swoje największe dzieło, obraz o powierzchni 106 metrów kwadratowych, który powstawał przez 3 lata, wykonał na suficie w prywatnym domu w Lafkos. Nie godził się z tym aby jego prace szufladkować do jakiejś jedenej kategorii sztuki. Wszystko, co tworzył, obrazy i rzeźby, kryje w sobie jakąś historię.
Będzie nam brakować naszych szalonych rozmów, twojego upartego i cynicznego spojrzenia na ten świat, twoich różowo-czerwonych policzków po kilku szklankach Tsipouro, twoich mylących wiadomości, twoich niesamowitych historii. Założę się, że jesteś teraz gdzieś otoczony młodymi pięknościami, pijesz mnóstwo wina i żartujesz z nas ….Przyjaciel
Mieszkając samotnie w małej wiosce w Grecji stale tworzył. Poprzez sztukę opowiadał historie i rzeczy, które go interesowały. Jego twórczość obejmuje szeroki zakres mediów, w tym rysunek, malarstwo, grafikę i rzeźbę. Wystawiał je m.in. w Kopenhadze, Atenach, Berlinie i Monachium. Od 1976 był członkiem stowarzyszenia artystów „Künstlergilde Esslingen”, które skupiało artystów wysiedlonych z dawnych terenów niemieckich.
„Jedyne takie wydarzenie w Polsce! Dla pasjonatów golfa i motoryzacji. Bez względu na to jakie samochody lubisz -> luksusowe, klasyki, a może tuningowe? Ten weekend jest właśnie dla Ciebie! Ponadto zostanie przygotowany odcinek specjalny, a na nim jazda samochodami rajdowymi; gwarantujemy niezapomniane przeżycia!
Jak co roku, mamy wsparcie Szymona Ruty, kierowcy rajdowego i golfisty amatora. W sobotę zmierzy się z Wami w turnieju golfowym, w niedzielę zaś możecie liczyć na przejazd w fotelu pilota i poczuć emocje WRC. Ale ten weekend to nie tylko emocje sportowe lecz również akcja charytatywna na rzecz Domu Dziecka w Marwicy. Będziemy licytować przejazdy rajdowe i nie tylko. Więcej informacji już wkrótce.”
W zeszłym roku najzwyczajniej w świecie przegapiłem tę imprezę. Polecam wejść na stronę http://sandvalley.pl i obejrzeć zdjęcia z poprzedniego zlotu. Wyglądają niesamowicie!
Dziennikarzy mających w swoich życiorysach choćby krótki epizod związany z Pasłękiem jest zapewne więcej niż tylko ci, których sylwetki przedstawia niniejszy dokument. Dlatego z dużą satysfakcją dołączę kolejne osoby o ile znajdę/otrzymam na ten temat informacje.
Nie jest to moje opracowanie a jedynie przedruki z innych serwisów internetowych.
Jarosław Gugała, fot. Polsat
Jarosław Gugała – uczeń Szkoły Podstawowej nr 3 w Pasłęku.
Z wykształcenia jest iberystą, absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył również studia doktoranckie z zakresu ekonomii w SGH.
W 1983 założył z kolegami Zespół Reprezentacyjny, specjalizujący się w adaptacjach polskich piosenek i prezentacjach scenicznych utworów różnych obszarów kulturowych (Lluís Llach, Georges Brassens, piosenki sefardyjskie, brazylijskie). Nagrał z tą grupą płyty: Za nami noc… (pieśni Lluisa Llacha) (1985), Śmierć za idee – ballady Georgesa Brassensa (1986), Sefarad (1991), Pornograf (1993) i Kumple to grunt (2007). W 1995 zagrał samego siebie w sensacyjnym filmie Gracze w reżyserii Ryszarda Bugajskiego[1].
W 1990 rozpoczął pracę w nowo powstałych Wiadomościach w TVP1, początkowo jako reporter, następnie także wydawca i prezenter. W 1992 objął najpierw funkcję dyrektora I programu TVP, a potem dyrektora Telewizyjnej Agencji Informacyjnej. Pozostał na tym stanowisku do 1995. W 1997 został prezenterem i wydawcą programu publicystycznego „W centrum uwagi„.
W 1999 został powołany na stanowisko ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego w Urugwaju. Urząd ten sprawował do 2003. Przyczynił się do odebrania tytułu konsula honorowego w Urugwaju Janowi Kobylańskiemu.
Po zakończeniu działalności w dyplomacji rozpoczął pracę w komercyjnej stacji telewizyjnej Polsat jako prezenter i wydawca programu Informacje. Od października 2004, kiedy Informacje zastąpiono Wydarzeniami, prezentował wydania popołudniowe oraz główne w weekendy. Od października 2007 jest jednym z prezenterów głównego wydania Wydarzeń w dni powszednie. We wrześniu 2007 zastąpił Tomasza Lisa na stanowisku szefa tego programu. Od 2008 pracuje też w Polsat News jako prowadzący m.in. magazyny Gość Wydarzeń i Wydarzenia Opinie Komentarze. W czerwcu 2010 był jednym z trzech prowadzących drugą debatę prezydencką między ówczesnymi kandydatami na ten urząd (Bronisławem Komorowskim a Jarosławem Kaczyńskim). Od lutego 2011 do sierpnia 2012 zajmował w strukturach grupy Polsat stanowisko dyrektora Pionu Informacji i Publicystyki.
Od 2005 do 2007 był również gospodarzem wtorkowych wydań Poranka Radia TOK FM. Od 2006 w TV 4 prowadził autorski program publicystyczny IV władza. Zajął się także pisanie felietonów w tygodniku „Newsweek Polska” oraz prowadzeniem wykładów w Wyższej Szkole Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza. W 2012 wydał książkę „Doskonale a nawet gorzej”. Świat we mgle absurdu zawierającą jego felietony.
Mariusz Kwaśniewski -ukończył w Pasłęku Szkołę Podstawową nr 3 oraz Liceum Ogólnokształcące.
Dziennikarz, publicysta, członek Zespołu Redakcyjnego „Sprawy dla Reportera” TVP, będącego autorskim programem Elżbiety Jaworowicz
Joanna Wrześniewska-Sieger Fot. Polsat News
Joanna Wrześniewska
Joanna Wrześniewska-Zygier (Sieger) związana jest Telewizją Polsat od 1993 roku. Prowadziła a następnie także wydawała „Informacje”. Współtworzyła codzienny serwis ekonomiczny „Biznes Informacje” (od 2004 roku „Biznes Wydarzenia”), a także tygodniki poświęcone tematyce gospodarczej: „Biznes Tydzień” i „Puls Biznesu”. Prowadziła również programy publicystyczne na antenie Telewizji Polsat, w tym „Polityczne Graffiti”. W 2007 roku Joanna Wrześniewska-Zygier została dyrektorem ds. publicystyki TV Biznes, gdzie prowadzi serwis „Biznes Wydarzenia” oraz współprowadzi wraz z Wojciechem Szelągiem debaty ekonomiczne „Wybierz gospodarkę”. Pracę dla TV Biznes będzie kontynuować równolegle z prowadzeniem „Wydarzeń” w Telewizji Polsat.
W dniu 22.02.2018 r. (czwartek) odbył się wernisaż wystawy „Dyplomy”przedstawiającej wybrane prace dyplomowe absolwentów Liceum Plastycznego z Gronowa Górnego z lat 2012- 2017. Wystawa będzie otwarta do 22 marca br. (wstęp wolny, należy zgłosić chęć obejrzenia wystawy w sekretariacie).
W ostatniej IV klasie nauki uczniowie dokonują wyboru tematu i formy pracy dyplomowej. Zwieńczeniem jest obrona pracy dyplomowej. Absolwenci otrzymują dyplom ukończenia szkoły artystycznej potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego plastyka.
Na wystawie można zobaczyć różnorodną tematykę podejmowaną przez uczniów i zastosowanie różnorodnych technik i środków przy ich realizacji. Pośród prac odnaleźć można identyfikację graficzną instytucji, projekty plakatów filmowych, muzycznych, kampanie społeczne promujące różnorodne inicjatywy a także art book, ilustracje do autorskiej gry komputerowej, do książek, zielnik kulinarny.
Absolwenci Liceum Plastycznego otrzymują tytuł zawodowy plastyka. W praktyce oznacza to szeroki wachlarz możliwości wyboru drogi zawodowej. Dyplom plastyka umożliwia podjęcie pracy w zawodach, takich jak fotograf, projektant, grafik komputerowy, pracownik branży reklamowej, animator kultury. Zawód plastyka wpisany został do Polskiej Ramy Kwalifikacji. Jest to system, który porządkuje kwalifikacje zarówno z zakresu szkolnictwa ogólnego, zawodowego i wyższego. Zawiera, podobnie jak Europejska Rama Kwalifikacji, osiem poziomów określających efekty uczenia się. Zawód plastyka otrzymał w PRK poziom V. Oznacza to, że oprócz typowych dla kształcenia zawodowego treści wkracza również na pole zagadnień typowych dla kształcenia wyższego. Dla absolwentów ważne jest zatem, że ich dyplomy otwierają im drogę do podjęcia pracy w poszukiwanych dziś zawodach oraz, opcjonalnie, do kontynuowania kształcenia na studiach. Plastycy to pracownicy firm reklamowych i projektowych, mediów, studiów fotograficznych, instytucji kultury.Dyplom pozwala również na otwarcie własnej działalności gospodarczej, chociażby z zakresu grafiki komputerowej.
W sali widowiskowo-kinowej POK, 16 lutego 2018 (piątek), odbył się Walentynkowy Koncert Jazzowy. Jako pierwsi wystąpili uczniowie sekcji wokalnej Pasłęckiego Ośrodka Kultury prowadzonej przez Wojciecha Hazę.
Wystąpili:
Michał CichockiOla Borowska
– Ola Borowska (uczennica klasy I Zespół Szkół Ekonomicznych i Technicznych) „Perfect”,
– Katarzyna Cichocka (uczennica kl. I Liceum Ogólnokształcącego w Pasłęku) – piano, Michał Cichocki (uczeń kl. VI Szkoły Podstawowej nr 3) – wokal, Wojciech Haza (nauczyciel muzyki w POK) – saksofon, w piosence „Kochać”,
– Kinga Jankiewicz (uczennica kl. VII Szkoły Podstawowej nr 1)- „Smak radości”,
Julia JarkaKinga Jankiewicz
– Julia Jarka (uczennica kl. VII Szkoły Podstawowej nr 1)- wokal „Zakochani”.
Gwiazdą wieczoru był zespół „GoGo Jazz Machine”. Oprócz wykonań jazzowych usłyszeliśmy kilka standardów z muzyki filmowej oraz przebojów muzyki pop.
Zespół GoGo Jazz Machine w składzie:
Fot. POK Pasłęk (Małgorzata Olewnik)
Vocal – Małgorzata Szarek
Instrumenty klawiszowe – Mariusz Gęgotek
Trąbka, flugelhorn – Marcin Gawdzis
Saksofon – Mariusz Kozłowski
Kontrabas – Andrzej Zielak
Perkusja – Krzysztof Narodowski
Zapraszam do posłuchania kilku utworów z tego koncertu (nagrań dokonano telefonem komórkowym), które nie oddają w pełni świetnych wykonań i wspaniałej atmosfery jaką stworzył zespół.
"Ludzkie gadanie"
Autor tekstu: Agnieszka Osiecka Kompozytor: Seweryn Krajewski Rok powstania: 1976 Wykonanie oryginalne: Maryla Rodowicz (1976)
"Brzydka ona, brzydki on"
Autor tekstu: Jan Wołek Kompozytor: Krzysztof Ścierański Wykonanie oryginalne: Grażyna Łobaszewska Covery: Katarzyna Groniec, Agnieszka Włodarczyk
„Rok 2018 rozpoczął się od niesamowitych wiadomości, ponieważ dwie największe światowe instytucje golfowe Golf Digest i Top100GolfCourses uznały Sand Valley za najlepsze pole golfowe w Polsce.
Wynika to z ubiegłorocznej oceny Golf World UK, gdzie Sand Valley GR dotarła do TOP100 w kontynentalnej Europie – na 82 miejscu jako debiut”
„Dla nas te oceny są bardzo ważne, ponieważ Polska wciąż jest rynkiem wschodzącym, o którym większość golfistów nawet nie wie. W chwili obecnej zainteresowanie Sand Valley szybko rośnie, co widać w liczbie nowych odwiedzających. Teraz koncentrujemy się na pokazywaniu naszym klientom, co jeszcze ma do zaoferowania naszej światowej klasy golfowy resort. ”
Antti Pohjonen
CEO
Sand Valley Golf Resort
„Największą nowiną dla Polski jest to, że Sand Valley staje się naszym nowym polem golfowym numer 1, wspinając się o jedno miejsce- z drugiego na pierwsze. Pole miało wiele poważnych trudności podczas pierwszych dni budowy ponad dekadę temu, ale przezwyciężyło je wszystkie i wyłoniło się jako najlepsze pole golfowe w kraju. Zaprojektowany w stylu inland links, Sand Valley jest przez wielu uważany za jedno z najlepszych pól wybudowanych po 2000 roku w Europie Środkowej”.
Jim McCann
Poland (32 courses)
1.) Sand Valley G. Resort, Paslek
2.) Kraków Valley G. & C.C. Krzeszowice
3.) Modry Las G.C., Choszczno
4.) Postolowo G. & C.C., Postolowo
5.) Rosa Private G.C., Konopiska
W okresie od 20 do 29 marca 2018 odbędzie się „VII Pasłęcka Wiosna Teatralna”. Spektakle w wykonaniu aktorów Teatru im. Aleksandra Sewruka w Elblągu oraz Olsztyńskiego Teatru Lalek:
„Mayday”, „O Rybaku i Złotej Rybce”, „Nie wszystko czerwone – Wysocki, Okudżawa”, „W Starym Yorku”.
Dodatkową atrakcją Pasłęckiej Wiosny Teatralnej będą spektakle Grupy Teatralnej z Pasłęckiego Ośrodka Kultury:
Samuel Beckett „Co gdzie”, „Przychodzić, odchodzić”, „Katastrofa”, które odbędą się 25 marca o godz. 17:00 i 18:00 na scenie sali widowiskowo-kinowej POK. Wstęp wolny.
(na podstawie artykułu Małgorzaty Olewnik z z serwisu http://www.paslek/)
Mayday – 20.03.18, godz. 18:00, 21.03.18, godz. 18:00 Cena biletu: 25 zł Autor:Ray Cooney Reżyseria: Marcin Sławiński
Uznawana za jedną z najlepszych współczesnych komedii. Legendarna już farsa Raya Cooneya grana niezliczone ilości razy na całym świecie od ponad trzydziestu lat. Niezmiennie wywołuje salwy śmiechu i bawi do łez wszędzie tam, gdzie się pojawi. W Polsce wystawiana od 1992 roku, reżyserii podejmowali się m.in. Wojciech Pokora czy Krystyna Janda. Teraz na deskach Teatru im. Aleksandra Sewruka w reżyserii Marcina Sławińskiego. To komedia omyłek pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji i ciętego żaru. Bohaterem jest londyński taksówkarz i bigamista, który wiedzie szczęśliwe życie u boku dwóch nieświadomych tego kobiet. Do czasu. Niespodziewany wypadek sprowadza na niego zainteresowanie policji. By ukryć prawdę wpada w komiczną spiralę kłamstw, z której wydawałoby się nie ma wyjścia. Czy rzeczywiście?
O Rybaku i Złotej Rybce – 22.03.18, godz. 9:00 i 11:00, 23.03.18, godz. 9:00 i 11:00 Cena biletu: 15 zł Autor: Marta Guśniowska na motywach baśni Aleksandra Puszkina Reżyser: Zespół w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich Muzyka: Marek Markiewicz i Jaromir Wroniszewski Scenografia: Ireneusz Salwa Uwaga: w spektaklu używany jest stroboskop. Dla dzieci od lat 4. Aktorzy: Jarek Cupriak, Elżbieta Grad, Agnieszka Harasimowicz, Marcin Młynarczyk
„W pewnej wiosce była chata, taka, jakie wszędzie, niezbyt duża, niebogata…jakoś to się przędzie. A w tej chacie izba była, dawno nie bielona, a w tej izbie parka miła: Rybak […], jego żona… A w tej Babie były chęci, żeby być bogatą. Cóż się stanie? Cóż się święci? Spójrzmy wszyscy na to…”
Pełna humoru adaptacja sceniczna znanej wszystkim dzieciom legendy „O Rybaku i Złotej Rybce” oparta na motywach baśni Aleksandra Puszkina, napisana na nowo lekkim, współczesnym językiem przez młodą dramatopisarkę Martę Guśniowską, której twórczość cieszy się ostatnio ogromnym powodzeniem. Scenografię do spektaklu zaprojektował Ireneusz Salwa. Muzykę skomponowali Marek Markiewicz i Jaromir Wroniszewski. Spektakl powstaje w ramach Sceny Inicjatyw Aktorskich Olsztyńskiego Teatru Lalek. Urzeka pięknem teatru cieni i animacją dużych form teatralnych.
Nie wszystko czerwone – Wysocki, Okudżawa – 24.03.18, godz. 18:00 Cena biletu: 28 zł Reżyseria: Aleksander Trąbczyński, Marcin Sosnowski Występują: Anna Suchowiecka, Artur Hauke, Dariusz Siastacz, Marcin Tomasik, Mikołaj Ostrowski
Z pewnością wielobarwne. Mimo trudnych czasów, w których przyszło żyć Bułatowi Okudżawie i Włodzimierzowi Wysockiemu, artyści z niezwykłym uporem powiększali swój artystyczny dorobek. Muzyka i teksty już od pierwszych minut pokazują różnice między nimi. To właśnie potęguje zachwyt nad ich ponadczasową twórczością. I tak, Okudżawa – zrównoważony spokojny, wręcz nostaligiczny jest uzupełnieniem awanturniczego Wysockiego – dwoistego – raz romantycznego, to znów ironicznego. Obaj podejmowali tematykę wojny, jej skutków. Obaj byli antywojenni i antymilitarni. W Okudżawie widziano pacyfistę, w Wysockim – obrońcę kodeksów honorowych. Podobieństw jest między nimi prawie tyle samo, co różnic. Jedno łączy ich na pewno – TALENT, który może podziwiać już niemal kilka pokoleń.
W Starym Yorku – 29.03.18, godz. 18:00 Cena biletu: 28 zł Autor:Krzysztof Bizio Reżyseria: Bartłomiej Wyszomirski
Ona, on i ona. Monika, Marek i Jowita. Angielską prowincję, Stary York, w której od kilku lat mieszka para młodych emigrantów, odwiedza niespodziewanie jego matka, stara hipiska. Marek, teraz już Marc, który starał się zapomnieć o koszmarze dzieciństwa, ma sporo żalu. I tyle samo życiowych porażek. Czy za niepowodzenia trzydziestoparolatka naprawdę odpowiedzialna jest matka? Co zmieni(ła) jej wizyta? W Starym Yorku to prosta historia, w której pojawi się sporo dowcipnych dialogów i absurdalnych sytuacji. Emocje, które przyniesie ze sobą spotkanie po latach, zmieni życie każdego z bohaterów. Jak?
Oratorium Pasłęckie zostało zorganizowane z okazji 1050-lecia chrztu Polski oraz 719-lecia lokacji Pasłęka. Koncert w kościele św. Bartłomieja odbył się 28 maja 2016 roku.
Projekt został zrealizowany z inicjatywy władz Pasłęka, przygotowany przez Józefa Skrzeka z udziałem pasłęckich chórów parafialnych Carmen Gregorianum (parafia św. Józefa) i Adoramus (parafia bł. Matulewicza) oraz dzieci z pasłęckich przedszkoli.
Muzykę Józefa Skrzeka do tekstów pasłęckich twórców poezji wykonano w dwóch wersjach: na zabytkowych organach Andreasa Hildebrandta w połączeniu ze śpiewem pasłęckich chórów oraz ze śpiewem Józefa Skrzeka do muzyki elektronicznej.
Na płycie znajduje się jedenaście utworów (w wersji live – na żywo).
Płyta współfinansowana ze środków Narodowego Centrum Kultury w Warszawie, Samorządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego oraz Gminy Pasłęk.
Uwertura – muz. i wyk. Józef Skrzek el-Instrumentarium, czas 02:52
„Ballada niedokończona” – sł. Zenon Jeleński, muz. Józef Skrzek, wyk. Chór Adoramus a cappella, Maria Korzeniewska – dyrygent, czas 3:15
„Ballada” – sł. Zenon Jeleński, muz. i wyk. Józef Skrzek el_instrumentarium, vocal, czas 05:11
W stukot kopytem wdarł się dźwięk obcy w porannej mgle Rozjarzył się dziwny świat utopiony we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle
A to tylko rozśpiewane kosy budziły się ze snu grały na łąkach złotych, nuciły w łanach lnu we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle
Końskie kopyta cichły uchodząc z świtu w blask padały ciche rozkazy Już czas, już czas, już czas,
we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, we mgle, …
„Spacer na Młyńską Górę” – sł. Helena Górko, muz. Józef Skrzek , wyk. Chóry: Adoramus i Carmen Gregorianum, Maria Korzeniewska – dyrygent, Jacek Matukiewicz – organy, czas 05:27
„Spacer” – sł. Helena Górko, muz. i wyk. Józef Skrzek , el-Instrumentarium, vocal, czas 05:27
Myśli odległe w liściach zaplątane …
Westchnienia …
Myśli odległe …
„Do mego synka tęsknota” – sł. Krystyna Akmin, muz. Józef Skrzek, wyk. Chór Adoramus i Carmen Gregorianum, Maria Korzeniewska – dyrygent, Jacek Matukiewicz – organy, czas 06:08
„Tęsknota” – sł. Krystyna Akmin, muz. i wyk. Józef Skrzek, el-Instrumentarium, vocal, czas 05:49
„Ćmy” – sł. Kaja Zaleska-Korziuk, muz. Józef Skrzek, wyk. Chór Carmen Gregorianum, Jacek Matukiewicz – organy, czas 03:59
„Ćmy” – sł. Kaja Zaleska-Korziuk, muz. i wyk. Józef Skrzek, el-Instrumentarium, vocal, czas 05:19
„Coda” – muz. i wyk. Józef Skrzek, el-Instrumentarium, czas 04:14
„Piosenka o moim mieście” – sł. Mariola Gościniak, muz. Henryk Dąbrowski, aranż. Józef Skrzek, wyk. dzieci z Przedszkola nr 1 w Pasłęku i Przedszkola nr 2 w Pasłęku, Henryk Dąbrowski – dyrygent, czas 03:16
Maciej Płażyński, wojewoda gdański, b. marszałek Sejmu, prezes „Wspólnoty Polskiej”
Fot. pl.wikipedia.org
Urodził się 10 lutego 1958 r. w Młynarach (obecnie województwo warmińsko-mazurskie). Mąż Elżbiety – prawnika, sędziego Sądu Okręgowego w Gdańsku, ojciec trójki dzieci: Jakuba – ur. w 1984 r., Katarzyny – ur. w 1986 r. i Kacpra – ur. w 1989 r.
Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Pasłęku wyjechał na Śląsk, gdzie przez rok pracował jako robotnik fizyczny m.in. przy budowie Huty Katowice.
Po rozpoczęciu w 1977 roku studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu Gdańskiego związał się z Ruchem Młodej Polski. We wrześniu 1980 r. współzałożyciel Niezależnego Zrzeszenia Studentów – pierwszej w Polsce niezależnej organizacji studenckiej, przewodniczący NZS Uniwersytetu Gdańskiego. Jesienią 1981 roku kierował strajkiem okupacyjnym na Uniwersytecie Gdańskim, następnie był aktywnym działaczem opozycji solidarnościowej. W 1983 r. współtworzył i został pierwszym prezesem Spółdzielni Pracy Usług Wysokościowych „Gdańsk”, którą kierował do 1990 r. Firma ta stanowiła bastion gdańskiej opozycji, wspierała polityczną aktywność podziemnej Solidarności na Pomorzu i w innych regionach Polski. W roku 1987 wybrany prezesem konserwatywnego „Klubu Myśli Politycznej im. Lecha Bądkowskiego”, skupiającego środowiska gdańskich konserwatystów i liberałów. W 1989 roku współzałożyciel stowarzyszenia gospodarczego „Kongres Liberałów”.
W 1990 roku został członkiem konserwatywnego ugrupowania „Koalicja Republikańska”, przekształconego później w Partię Konserwatywną.
„- Wielką pasją Maćka była piłka nożna. Kiedy mama wołała nas, żebyśmy wrócili z podwórka na obiad, to on potrafił wyrwać jeszcze pół godzinki na grę. Potem grał w klubie Syrena Młynary – wspomina polityka starszy brat.
Oboje rodzice Macieja Płażyńskiego byli weterynarzami. Wszystko wskazywało na to, że to właśnie młodszy syn pójdzie w ich ślady. Tak kochał zwierzęta, że ciągle znosił do domu pokiereszowane stworzenia, które znalazł. – Pisklaki, koty, pieski wymagające pomocy ciągle podtykał rodzicom i prosił, żeby je leczyć – mówi starszy brat. – Ostatecznie to ja zostałem weterynarzem, a on swoją wrażliwość skierował na obronę pokrzywdzonych i został politykiem.” Wojciech Płażyński, http://m.se.pl/wiadomosci
Od sierpnia 1990 r. do lipca 1996 r. był pierwszym niekomunistycznym wojewodą gdańskim (nominację otrzymał od Tadeusza Mazowieckiego). Odwołanie z funkcji wojewody gdańskiego (przez premiera Włodzimierza Cimoszewicza) w lipcu 1996 roku spowodowało szereg protestów przedstawicieli samorządów lokalnych, stoczniowców i innych grup zawodowych oraz mieszkańców Pomorza, których kulminacją był kilkutysięczny wiec pod gdańskim Dworem Artusa.
W wyborach parlamentarnych we wrześniu 1997 roku kandydując z listy Akcji Wyborczej Solidarność jako przedstawiciel Gdańskich Komitetów Obywatelskich uzyskał najlepszy wynik wyborczy w Polsce (125 tys. głosów). Wybrany przez Sejm bez głosu sprzeciwu Marszałkiem Sejmu III kadencji. Powierzone stanowisko sprawował do końca kadencji.
19 stycznia 2001 roku wraz z Andrzejem Olechowskim i Donaldem Tuskiem powołał Platformę Obywatelską. W wyborach parlamentarnych 2001 Maciej Płażynski startując z listy Platformy Obywatelskiej uzyskał najlepszy indywidualny wynik w okręgu gdańskim, wygrywając miedzy innymi z Lechem Kaczyńskim. Maciej Płażyński został Przewodniczącym partii Platforma Obywatelska i Klubu Parlamentarnego PO. W 2002 roku był inicjatorem porozumienia PO i PiS tworzącego koalicję PO-PiS na wybory samorządowego w 2002 r. W czerwcu 2003 roku składa rezygnację z Przewodniczącego Klubu PO oraz z szefa partii i opuszcza partię (patrz list do członków Platformy Obywatelskiej) i do końca kadencji pozostaje posłem niezależnym.
W wyborach parlamentarnych 23 września 2005 roku Maciej Płażyński wystartował jako niezależny kandydat na senatora, po raz kolejny udowadniając, że ma wielkie osobiste poparcie wyborców i nie potrzebuje wsparcia szyldem partyjnym. Maciej Płażyński zdobył ponad 150 tysięcy głosów, co było najlepszym wynikiem w okręgu gdańskim i jednym z najlepszych w całym kraju. Na pierwszym posiedzeniu izby wyższej parlamentu został wybrany Wicemarszałkiem Senatu VI kadencji. W wyborach parlamentarnych 21 października 2007 roku startował z listy PiS jako poseł niezrzeszony.
Od 11 maja 2008 roku Prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.
Był honorowym obywatelem miast Młynary, Puck, Pionki i Lidzbark Warmiński.
„Według słów biskupa Sławoja Leszka Głódzia pod koniec kwietnia 2010 miał ogłosić swój start w wyborach prezydenckich w 2010.” https://pl.wikipedia.org
Maciej Płażyński był fundatorem Fundacji Pomorskiej założonej dla propagowania postaw aktywności i przedsiębiorczości, szczególnie wśród młodych ludzi z najuboższych rodzin. Był współfundatorem Fundacji „Nuta Nadziei”. Fundacja wspiera utalentowane muzycznie dzieci niepełnosprawne.
Był członkiem-założycielem Stowarzyszenia Odbudowy Świętego Wojciecha, powstałego w celu organizowania pomocy mieszkańcom dzielnicy Gdańska – Św. Wojciech, poszkodowanym w powodzi w 2001 r. Jest członkiem-założycielem Stowarzyszenia „Żuławy Gdańskie” z siedzibą w Trutnowach w gminie Cedry Wielkie. Stowarzyszenie powołane jest dla ochrony dziedzictwa kulturowego i środowiska przyrodniczego Żuław.
Był członkiem Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. Od 2008 roku był prezesem Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.
Autor: wikipedia.pl/red.
2010-04-10, Aktualizacja: 2010-04-11 18:57 źródło: Polska Dziennik Bałtycki
Krótka historia czasu (Stephen Hawking)