Galeria nauczycieli
SP1_1964_1965
Roman Cichocki
About Roman Cichocki
Posts by Roman Cichocki:
Gołąb grzywacz
Gołąb Grzywacz
Systematyka
Rząd: gołębiowe (Columbiformes)
Rodzina: gołębiowate (Columbidae)
Gatunek : grzywacz (Columba palumbus)
Grzywacze należą do ptaków najlepiej radzących sobie z cywilizacją.
Potencjalne miejsca do gniazdowania stanowią dla niego drzewa w miastach i wsiach. Grzywacze z miejskich populacji mogą gnieździć się nawet na gzymsach budowli, podobnie do gołębi miejskich. Niedbała konstrukcja gniazda, jest specyficzna dla grzywacza. Czasem może rozlecieć się nawet przed końcem gniazdowania. Wyprowadza zwykle 1 -3 lęgów od kwietnia do października. Nieopierzone młode do 5 dnia życia są karmione mleczną wydzieliną powstającą w czasie wysiadywania w wolu rodziców, tak jak wszystkie gołębie. Aby pobrać pokarm pisklęta wciskają duży dziób głęboko do przełyku karmiącego dorosłego ptaka, dla którego jest to sygnałem do zwrócenia tzw. „ptasiego mleczka” o brejowatej konsystencji.
W Europie jest jednym z najliczniejszych dzikich gołębi we wszelkiego rodzaju lasach, parkach , ogrodach i na innych zadrzewionych terenach. Preferuje lasy dębowe.
Charakterystyka
Większy od gołębia miejskiego i siniaka, w locie masywniejszy, z wydatniejszą piersią i dłuższym ogonem. Upierzenie ciemno-popielate o niebieskim odcieniu, z metalicznie zielonymi bokami szyi, której przedzielają dwie białe plamy, które razem z białymi przepaskami na przegubach skrzydeł są cechą charakterystyczną tylko dla tego gatunku. Skrzydła są ciemnostalowe, ale brzegi białe pióra. Gardło i jasnopopielata pierś różowawe pierś z jasno-rdzawym nalotem. Oko jasnożółte, z asymetryczną źrenicą. Dziób czerwony. Ogon od spodu jest jasnoszary szary, a na wierzchu ciemnoszary z czarnym końcem. Samica w upierzeniu ma mniej wyraźne ubarwienie, słabiej połyskującą szyję i pierś. U młodych brak białego kołnierzyka i ciemniejsza tęczówka. Przy starcie i lądowaniu klaszcze skrzydłami. Podczas wędrówek gromadzi się w duże stada.
Gawron
Gawron
Systematyka
Rząd: wróblowe (Passeriformes)
Rodzina: krukowate (Corvidae)
Gatunek: gawron (Corvus frugilegus)
Ten ptak, często mylnie nazywany wroną lub krukiem, jest jednym z najpowszechniej występującym w Pasłęku gatunkiem. Ciekawostką jest to, że gawrony żyjące u nas latem odlatują na zimę a w ich miejsce przylatują gawrony z zimniejszych rejonów planety.
Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ochroną gatunkową częściową. W ciągu dziesięciu lat obserwacji (2001–2010) zaobserwowano spadek liczebności tych ptaków. Na tej podstawie prognozowany jest jej obniżenie w ciągu kolejnych 10 lat o ponad 30%, co jest uznawane za zagrożenie wyginięciem w skali kraju.
Charakterystyka
Większy niż gołąb, wielkością dorównuje wronie siwej, choć jest od niej smuklejszy. Upierzenie na całym ciele czarne z purpurowo-fioletowym, metalicznym połyskiem. Bardzo często mylony z krukiem, ale znacznie od niego mniejszy. Istnieje duże podobieństwo między młodocianym gawronem i pospolitym na Zachodzie Europy – czarnowronem. Gawron ma czarne nogi. Obie płci są tej samej wielkości. Gawrony to ptaki towarzyskie. Zimą prawie zawsze tworzą grupy lub stada. Często mieszają się ze stadem kawek. Gawrony to jedne z najinteligentniejszych ptaków. Potrafią używać narzędzi, a także wytwarzać je i dostosowywać do swoich potrzeb.
Jak inne krukowate znane są z waleczności. Nawet dwa trzy osobniki bez namysłu rzucają się na o wiele większego bielika, którego zmuszają do ucieczki z ich żerowiska lub kontrolowanego terenu.
Bocian biały
Bocian biały
BOCIAN
Systematyka
Rząd: brodzące (Ciconiiformes)
Rodzina: bocianowate (Ciconiidae)
Gatunek: bocian biały (Ciconia ciconia)
Jaki jest każdy widzi. W Pasłęku jest kilka gniazd bocianich, a najsłynniejsze jest oczywiście to w drodze nad Jeziorko. Pod adresem strony https://paslek.webcamera.pl/ można cały czas podglądać mieszkańców tego gniazda.
Bocian biały nie jest gatunkiem globalnie zagrożonym wyginięciem. W Polsce, z uwagi na spadającą liczebność, gatunek w 1995 roku został objęty programem ochronnym. Bocian biały jest gatunkiem chronionym.
Pierwsze, nieliczne jeszcze bociany przylatują zazwyczaj na przełomie drugiej i trzeciej dekady marca (choć niekiedy pojawiają się już na początku tego miesiąca), a ostatnie gniazda bywają zasiedlane w połowie maja. Różnica przylotów między południową a północną Polską wynosi zaledwie 3 dni.
Te same gniazda są użytkowane przez wiele lat i wiele bocianich pokoleń. Znane są w Polsce gniazda o udokumentowanej ponad 100-letniej historii. W gniazdach bocianich bardzo często, jako sublokatorzy, gnieżdżą się inne gatunki ptaków. Najczęściej są to wróble domowe i mazurki, ale spotykano tam także szpaki, kawki, pliszki, strzyżyka, a niekiedy nawet pójdźki, pustułki i kraski
Charakterystyka
Bocian biały to duży ptak brodzący. Najbardziej charakterystyczne są: czarno-białe upierzenie (czarne są lotki), długi czerwony dziób i długie czerwone nogi. Skóra wokół oczu czarna, tęczówka ciemnobrązowa lub szara. Samce są przeważnie nieco większe od samic. Ptaki młodociane mają czarny dziób (przechodzący z czasem w jasno czerwony) i brązowoszare nogi. Tęczówka oka młodych jest brązowa.
Bocian potrafi latać aktywnie, miarowo uderzając skrzydłami 120-130 razy na minutę lub 1,75 razy na sekundę. Lot taki pozwala na pokonywanie kilkukilometrowych dystansów, zwłaszcza nisko nad ziemią. Jednak na dłuższych odcinkach wykorzystywany jest głównie lot szybowcowy. W ciągu kilku minut kołując w tzw. kominach termicznych potrafi osiągnąć granicę widzialności. Lecące grupy ptaków przemieszczają się na wysokości wielu setek metrów nad ziemią a normalny pułap wynosi 1000-2500 m. Lądując ptak początkowo wygina łukowato skrzydła, wysuwa nogi i unosi nieco głowę i w takiej pozycji, wykonując wspaniałe ewolucje, w ciągu kilkunastu sekund potrafi z ogromnej wysokości znaleźć się tuż nad gniazdem, czy żerowiskiem. Przed samym lądowaniem kilka energicznych uderzeń skrzydłami powoduje ostateczne wytracenie prędkości i ptak spokojnie siada w upatrzonym miejscu. Najstarszy zaobrączkowany bocian biały miał w chwili śmierci obrączkę założoną 39 lat wcześniej. Inny dożył 33 lat i rok wcześniej pomyślnie wyprowadził lęg. W niewoli jeden osobnik dożył 35 lat.
Quiz nr 5 – Daty Pasłęka
Daty Pasłęka
https://paslek.reria.pl/paslek-daty-1945-roku/