Sindrewicz Jan
Sindrewicz Jan
Ks. mgr Jan Bronisław Sindrewicz – proboszcz parafii św. Józefa 2007-2018:
ur. 01.09.1960 – Morąg
wyśw. 15.06.1985 – olsztyn – Bp. Jan Obłąk
Mgr teologii PAT Kraków 1985
Urzędy:
wikariusz – Malbork MB NP (1985-1988), Elbląg św. Jerzy (1988-1990)
kapelan Szpitala Miejskiego w Elblągu (1988-1993)
duszpasterz Hospicjum św. Jerzego Elbląg (1988-1993)
dyrektor Hospicjum św. Jerzego Elbląg (1993-1994)
Diec. Duszp. chorych (1992-1994)
dyrektor Wydziału charytatywnego Kurii Diecezjalnej (1992-1993)
wicedziekan dek. Nowy Staw (1994-2004)
proboszcz w Lichnowy (1994-2007)
Sędzia Sądu Diecezjalnego – od 1993
Proboszcz parafii św. Józefa w Pasłęku – parafia św. Józefa: 01.07.2007-2018
Poniżej tekst z serwisu www.paslek
„Ks. Jan Sindrewicz urodził się 1 września 1960 roku w Morągu. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Morągu wstąpił do Seminarium Duchownego w Olsztynie, które ukończył z tytułem magistra w roku 1985. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk biskupa Jana Obłąk 15.06.1985 r.
W latach 1985-1988 był wikariuszem w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Malborku, w latach 1988-1990 był wikariuszem w parafii św. Jerzego w Elblągu. W latach 1990-1994 pełnił funkcję dyrektora Hospicjum Św. Jerzego w Elblągu, a w latach 1994-2007 był proboszczem parafii św. Urszuli w Lichnowach.
Dnia 1 lipca 2007 roku ksiądz Kanonik Jan Sindrewicz został mianowany proboszczem parafii p.w. Św. Józefa w Pasłęku. Posługę tą pełnił do 15 sierpnia 2018 roku, kiedy ze względu na stan zdrowia zrezygnował z jej pełnienia.
Już na początku swojej posługi dał się poznać jako troskliwy gospodarz. W latach 2007-2009 podjął prace ratownicze w gotyckim kościele filialnym p.w. Św. Piotra i Pawła w Mariance. Gdyby nie wykonano wówczas remontu dachu zabytek popadłby w ruinę. Równocześnie w latach 2008-2009 zrealizował renowację barokowej ambony w kościele parafialnym p.w. Św. Bartłomieja.
W latach 2010-2013 ksiądz proboszcz Jan Sindrewicz zrealizował ważną pracę dla naszego miasta i kościoła św. Bartłomieja w Pasłęku – renowację barokowych organów Andreasa Hildebrandta z 1719 roku. Ten wysokiej klasy instrument i zabytek wymagał wysiłku wieloosobowego zespołu specjalistów: historyków, muzyków, konserwatorów zabytków zarówno z Polski jak i z zagranicy oraz wysokich nakładów finansowych. Wszystkie te prace łączył i koordynował ksiądz Jan, na którym ciążyła pełna odpowiedzialność za wykonanie tego działa. Dzięki tej pracy Pasłęk odzyskał organy zaliczane do pierwszej piątki barokowych instrumentów w Europie. Są one perłą i atrakcją turystyczną naszego miasta.
Wokół odrestaurowanych organów zaistniały różne inicjatywy. Od 2012 roku parafia św. Józefa jest organizatorem corocznego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej. Wykonawcami koncertów są wybitni artyści z Polski, Europy oraz świata. Dzięki tym wydarzeniom nasze miasto staje się powoli ważną marką w świecie kultury. Festiwal ten gromadzi dużą rzeszę miłośników muzyki poważnej, nie tylko z Pasłęka, ale też z różnych stron Polski. Odbywają się też warsztaty dla studentów muzyki organowej.
Dzięki staraniom ks. Jana Sindrewicza w 2015 roku w Pasłęku odbył się drugi etap IX Międzynarodowego Konkursu Muzyki Organowej im. Jana Petersena Sweelincka organizowanego przez Filharmonię Bałtycką z Gdańska, w którym udział wzięła młodzież z Litwy, Łotwy, Rosji, Niemiec, Korei oraz z polskich uczelni muzycznych.
W latach 2009-2016 prowadzono prace konserwatorskie w kościele filialnym p.w. Św. Piotra i Pawła w Mariance. Wymieniono dach na wieży kościoła, dokonano osuszenia murów, wymieniono podłogę usuwając zawilgocenie i zagrzybienie budynku. W roku 2009 ksiądz Jan zabiegał i podjął współpracę z Pracownią Konserwacji Zabytków Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Współpraca ta zaowocowała odkryciem unikatowych fresków z XV wieku. Przez następne lata w Mariance trwały prace nad zabezpieczeniem, konserwacją oraz renowacją niezwykle cennych malowideł. Dokonano też badań dendrologicznych więźby dachowej, co potwierdziło jej pochodzenie z XIII wieku. Zabytek ten dzięki staraniom księdza kanonika nabiera blasku i stanowi ważne świadectwo architektury i kultury średniowiecznej naszej gminy.
Działalność na niwie kultury ks. Jana Sindrewicza została zauważona poprzez nadanie mu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na wniosek pasłęckiego samorządu odznaki honorowej „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Ponadto za zasługi w działalności na rzecz lokalnej społeczności otrzymał on w 2005 roku Srebrny Krzyż Zasługi.
Honorowy Obywatel Miasta i Gminy Pasłęk od 31 sierpnia 2018 roku.”

„W ujęciu historycznym katolicka parafia w Pasłęku ma dwa okresy zasadnicze i bardzo charakterystyczne – prawie niezależne od siebie, przedzielone okresem 328 lat (1527 – 1855) wyznania luterańskiego.”
Brak wody pitnej w Pasłęku

Klimat się ociepla. Topnieją lodowce, a poziom mórz się podnosi zagrażając położonym blisko nich miastom. A Pasłęk? Czy staniemy się miastem portowym?




Mamy rok 2019. Już rok wcześniej dokonano remontu krótkiego odcinka średniowiecznych murów obronnych okalających Pasłęk. Dzięki dofinansowaniu z funduszy Unii Europejskiej przystąpiono do rewitalizacji pozostałej, prawie kilometrowej części murów.
Jedną z atrakcji oglądania konkursów zawodów jeździeckich jest oglądanie pięknych koni. Ważnym elementem opisu ich wyglądu jest maść. W każdej rasie występują konie w jednej maści (np. koń fryzyjski) lub w bardzo wielu maściach (np. koń arabski). Maść nie ma więc istotnego znaczenia w określaniu rasy koni. Określając maść konia zwracamy uwagę na kolor tułowia, grzywy, ogona, głowy i nóg. Niektóre maści, takie jak gniada czy kasztan, zobaczymy na każdych zawodach jeździeckich.


















W 1701 roku nazwę miasta Holland zmieniono na Preußich Holland (po polsku: Holąd Pruski). W latach 1717-1719 Andreas Hildebrandt z Gdańska wybudował organy, użytkowane do dziś, dla kościoła św. Bartłomieja. W 1818 roku miasto stało się siedzibą powiatu pruskohollądzkiego w rejencji królewieckiej. W XIX wieku ciekawym epizodem z tego czasu jest pobyt, po upadku powstania listopadowego, w okolicach miasta, internowanych polskich żołnierzy.
Malowidła kościoła gotyckiego w Mariance
Malowidła kościoła gotyckiego w Mariance
Foto i treść na podstawie serwisu http://www.paslek
”…Przeprowadzone dotąd prace konserwatorskie i restauratorskie pozwoliły wydobyć z mroku przeszłości i odsłonić spod szarej zasłony czasu już znaczną część niezwykłych kompozycji malarskich – barwnych scen na ścianie wschodniej, północnej i południowej ukazanych na tle fantazyjnych dekoracji roślinnych. Będąc jednym z większych zespołów średniowiecznych malowideł ściennych w północno-wschodniej Polsce, zespołem jednolitym i – pomimo licznych uszkodzeń – stosunkowo dobrze zachowanym, malowidła te stanowią olbrzymią wartość historyczną i zabytkową. Zachowały się bez późniejszych uzupełnień i przemalowań, co jest dodatkowym walorem stanowiącym o ich wyjątkowości i niepowtarzalności w skali naszego kraju…”
Poniższy tekst i zdjęcia pochodzą z prezentacji Alicji Grabowskiej.
„…Wykonane prace
■ Remont dachu, 2 etapy: 2008 – 2009 r.
■ Usunięcie wtórnych tynków i szkodliwej bitumicznej izolacji z dolnej partii ścian wewnątrz kościoła – 2008 r.
■ Dezynfekcja i dezynsekcja wnętrza kościoła – 2009 r.
■ Usunięcie pasa cementowej posadzki po obwodzie wewnętrznych murów, wykonanie kanału powietrznego w celu osuszenia murów,
usunięcie wtórnej betonowej posadzki i zagrzybionej podsypki w pomieszczeniu pod wieżą, usunięcie betonowego chodnika wokół kościoła uniemożliwiającego odpływ wody opadowej; niwelacja terenu wokół kościoła, częściowe odtworzenie kamiennej opaski – 2009 r.
■ Wykonanie chodnika z kamienia polnego wokół kościoła wraz z uzupełnieniem brukowej opaski i wykonaniem odprowadzenia wody opadowej – 2010 r.
■ I etap prac przy zachowanych fragmentach baptysterium (demontaż, dezynsekcja, inwentaryzacja) – 2010 r.
■ Kompleksowa konserwacja i restauracja gotyckiego tabernakulum ściennego z malowanym wizerunkiem Chrystusa Męża Boleści na drzwiach – 2012 r.
■ Ratunkowy remont kruchty południowej – 2012 r.
■ Przywrócenie tynków wapiennych na dolnych partiach ścian wewnętrznych – 2013 r.
■ Częściowy remont empory organowej (przywrócenie geometrii konstrukcji, flekowanie drewna, wymiana podwaliny)– 2014 r.
■ Rekonstrukcja posadzki: usunięcie cementu oraz wtórnych płytek ceramicznych, wymiana podsypki z piasku, ułożenie nowej nawierzchni ceramicznej – z wykorzystaniem kwadratowych nieszkliwionych płytek z XVIII wieku z dodatkiem cegły: 2014-2016 r.
■ Kolejne etapy prac konserwatorskich i restauratorskich przy malowidłach ściennych – w sumie VIII etapów do 2018 r.”
Foto z serwisu paslek
[gmedia id=90]