Aktualności

Golf&Cars

W dniach 16-17 czerwca na polu Sand Valley można było nie tylko zagrać w golfa, ale również obejrzeć samochody, które nieczęsto widać na naszych drogach. Poniżej można obejrzeć niektóre z nich.

[gmedia id=33]

Wokalny konkurs „Talent” w tym roku nawiązywał do setnej rocznicy uzyskania niepodległości, a jego tematem przewodnim było hasło: „NIEPODLEGŁOŚĆ, WOLNOŚĆ I PATRIOTYZM”. Tematyka zawsze wpływa na sposób oceniania występów. Zbigniew Hofman, juror wielu konkursów, zawsze podkreśla istotną rolę w doborze repertuaru jak i sposobie jego wykonania w zależności od tematyki, „o czym czasami zapominają nauczyciele przygotowujący młodych wykonawców do konkursu” – stwierdził juror. Piosenki patriotyczne są często utworami prostymi w swej melodii i o niskim stopniu trudności nawet dla młodych wykonawców. Są przecież pisane po to aby śpiewać mógł je każdy kto czuje w sobie potrzebę wzniecenia ducha patriotyzmu. Przy takiej tematyce jury konkursu zwracało szczególną uwagę na interpretację utworu, która zawsze oznacza umiejętność przekazania emocji zawartych w tekście piosenek. Poprawność melodyczna wykonania jak zawsze była obowiązkowa.

W konkursie „Talent 2018” wzięło udział 54 wykonawców i 9 zespołów. Uczestnicy najczęściej śpiewali z podkładem muzycznym. Tylko kilku wykonawcom towarzyszył akompaniament instrumentalny. Dla młodych wykonawców z Pasłęckiego Ośrodka Kultury, którzy w tym roku odnieśli wyjątkowy sukces grali: Katarzyna Cichocka (piano) dla Michała Cichockiego (I miejsce w kategorii SP klasy IV-VI) i dla tria „Delta” (Kinga Jankiewicz, Julia Jarka, Michał Cichocki; III miejsce w kategorii Zespoły) i nauczyciel muzyki Wojciech Haza (saksofon). Z kolei Aleksandra Borowska, która zajęła I miejsce w kategorii: SZKOŁY ŚREDNIE, STUDENCI I DOROŚLI śpiewała do podkładu muzycznego.

W konkursie wzięli udział wokaliści z miejscowości: Bartoszyce, Błudowo, Braniewo, Budry, Dobre Miasto, Elbląg, Jedwabno, Kętrzyn, Kurzętnik, Kwietniewo, Lidzbark, Lipowina, Lubawa, Lubnowo, Mroczno, Młynary, Nowe Miasto Lubawskie, Olsztyn, Orneta,Płośnica, Rutkowice, Samborowo, Suchacz, Szczytno, Tolkmicko, Zielonka Pasłęcka.

Jury: Ryszard Szmit (realizator dźwięku – studio Radia Olsztyn, producent muzyczny), Zbigniew Hofman (muzyk, kompozytor, założyciel zespołu Babsztyl) oraz Tomasz Steńczyk (muzyk).

Laureaci

GRAND PRIX TALENT ROKU 2018: Dominika Siwek (Kętrzyn) „Panie generale”

KATEGORIA SZKOŁY PODSTAWOWE KLASY I-III:

I miejsce – Nikola Wiśniewska (Młynary)
II miejsce – Kornelia Krywko (Bartoszyce) „Tango ma głos, orkiestrę i jeszcze jeden głos”
III miejsce – Nina Kowalczyk (Kurzętnik) „Warszawo ma”

KATEGORIA SZKOŁY PODSTAWOWE KLASY IV-VI:

I miejsce – Michał Cichocki (POK Pasłęk) „Cisza – modlitwa Katyńska”
II miejsce – Magdalena Janiak (Bartoszyce) „Polska Madonna”
III miejsce – Dawid Krasiński (Zielonka Pasłęcka) „Dziś idę walczyć mamo”

KATEGORIA SZKOŁY GIMNAZJALNE:

I miejsce – Aleksandra Lewicka (Kurzętnik) „Miejcie nadzieję”
II miejsce – Kinga Płotka (Kurzętnik) „Kolęda Warszawska”
III miejsce – Amelia Połaszewska (Lubnowo) „Modlitwa dziewczyńska”

KATEGORIA SZKOŁY ŚREDNIE, STUDENCI I DOROŚLI:

I miejsce – Aleksandra Borowska (POK Pasłęk) „Dziewczyna z granatem”
II miejsce – Donata Hreczuch (Rutkowice) „Zamiast”
III miejsce – Julita Wiórgowska(Płośnica) „Niech żyje bal”

KATEGORIA ZESPOŁY:

I miejsce – Zespół Wokalny Serenada (Samborowo) „Pieśń kronika”
II miejsce – Duet – Anita Sienicka i Sylwia Dolna-Tkacz (Tolkmicko) „Soplicowo”
III miejsce – „Delta” (POK Pasłęk, w składzie: Kinga Jankiewicz, Julia Jarka, Michał Cichocki) „Ułani, ułani”

Wykonanie Michała Cichockie piosenki „Cisza – modlitwa Katyńska”. Akompaniament: Katarzyna Cichocka (piano), Wojciech Haza (saksofon).

Turniej Akademii Golfa Learn&Play – maj 2018

Relacja z Turnieju Akademii Golfa Learn&Play – 27 maj 2018

Turniej Akademii Golfa Learn&Play, rozgrywany na 6-o dołkowym polu Akademii Golfa Sand Valley, rozpoczął się kilka minut po godzinie dwunastej.

W turnieju mogło wziąć udział 24 zawodników, którzy wcześniej wpisali się na listę wpłacając kwotę 50 złotych. Przed turniejem odbyła się tradycyjna kilkunastominutowa „odprawa”, którą poprowadził sędzia zawodów Martin Proctor. Był to pierwszy w tym roku turniej, więc wszyscy zawodnicy bez handicapu startowali z handicapem 54, a dla pozostałych przyjęto handicap 36. Ma to znaczenie przy obliczaniu zajętego w zawodach miejsca tzw. netto. Wynik brutto wskazuje zawodnika, który w najmniejszej liczbie uderzeń trafił do 18-u dołków. Gdy do tego wyniku uwzględnione zostaną możliwości zawodnika (handicap) to zostanie wskazany zwycięzca wg. punktacji netto. W tych zawodach, zapewne z powodu dużego zróżnicowania umiejętności graczy, dodatkowo przyjęty został wariant z możliwością „dropowania” piłki w sytuacji gdy wyląduje ona w bunkrze. Oznacza to, że zawodnik, który uderzył piłkę do bunkra może sam podjąć decyzję o tym czym z niego uderzać, czy też wyjąć piłkę z bunkra dodając do swojej liczby uderzeń jeden punkt. Na końcu „odprawy” został dokonany losowy podział 16 zawodników na grupy dwu i trzyosobowe.

Każda grupa startowała z innego tee co zawsze wpływa na dynamikę rozgrywania zawodów (od dwóch do trzech godzin). Zwycięzcy turnieju na trzykrotne (3 x 6 dołków) obejście wszystkich dołków Akademii, w pięknej słonecznej scenerii, wystarczyło 61 uderzeń co jest bardzo dobrym osiągnięciem. Uwaga: do gry na tym polu Akademii wystarczą 3 kije (więcej o tym polu na stronie Akademia Golfa Sand Valley). Nie przyda się też umiejętność uderzania piłki na duże odległości, gdyż największa odległość do dołka to tylko 90 metrów. Jest to turniej dla tych co stawiają pierwsze kroki w tej dyscyplinie sportu, czyli dla prawie wszystkich.

Kolejny turniej Akademii Golfa Learn&Play zaplanowany został na dzień 24 czerwca.

5 wiosen w Pasłęku

Pory roku

Istnieje kilka rodzajów pór roku. Astronomiczne pory roku są wyznaczane na podstawie momentów górowania Słońca nad równikiem lub zwrotnikami. Kalendarzowe pory roku trwają w okresach pomiędzy określonymi dniami roku. Klimatyczne pory roku definiuje się na podstawie średnich temperatur. Istnieją też fenologiczne pory roku, wyznaczane na podstawie rozwoju przyrody (wypuszczania liści, kwitnienia, rozsiewania nasion, zrzucania liści dla określonych gatunków roślin).

Wiosna nie zawsze znaczy to samo. Dla wagarowicza przypada ona zawsze 21 marca, a dla pasłęckiego działkowca to czas kwitnienia przebiśniegów (dla Japończyka to czas kwitnienia wiśni).

Wiosna nr 1 – meteorologiczna

Wiosna meteorologiczna rozpoczyna się na całej półkuli północnej 1 marca i trwa do 31 maja. Jest to sztuczny podział, który powstał po to, by wygodniej było porównywać warunki klimatyczne w czterech trzymiesięcznych sezonach. W tym samym czasie na półkuli południowej trwa meteorologiczna jesień. Meteorologiczne pory roku zmieniają się dokładnie co 3 miesiące. Dzięki temu można porównać wiosny w różnych częściach globu i ocenić czy była ciepła czy zimna (czy mamy ochłodzenie czy ocieplenie klimatu).

Wiosna nr 2 – astronomiczna

Równonoc wiosenna, czyli pierwszy dzień astronomicznej wiosny oznacza, że dzień i noc trwają po 12 godzin. Rozpoczyna się wtedy, kiedy słońce przejdzie na niebie przez punkt barana. Pomiędzy 2012 a 2044 rokiem pierwszy dzień astronomicznej wiosny obchodzony będzie 20 marca. Spowodowane jest to ruchem punktu barana, co związane jest ze zmianą kierunku osi obrotu Ziemi. Z biegiem lat pierwszy dzień wiosny będzie wypadał nieco wcześniej. Mocne przesunięcie daty pierwszego dnia wiosny nastąpi w 2048 roku. Wtedy pierwszy dzień wiosny wypadnie 18.03. Kolejny początek wiosny w dniu 21 marca nastąpi dopiero w roku 2102.

Wiosna nr 3 – kalendarzowa

Wiosna kalendarzowa przypada zawsze 21 marca.

Topienie marzanny

Dla wielu osób pierwszy dzień wiosny wiąże się różnymi zwyczajami. Jednym z nich jest topienie marzanny, czyli kukły, która ma symbolizować zimę i śmierć. Kiedyś ten obrzęd odbywał się w czwartą niedzielę Wielkiego Postu, dziś związany jest z początkiem kalendarzowej wiosny.

Dzień wagarowicza

Ulubionym świętem uczniów, także związanym z pierwszym dniem kalendarzowej wiosny, jest dzień wagarowicza. Uczniowie tego dnia mają powód by się nie uczyć. W szkołach organizuje się wyjścia do kina, albo różnego rodzaju zabawy. Jeśli już lekcje są, to są one prowadzone na specjalnych zasadach – bez odpytywania i niezapowiedzianych kartkówek.

Wiosna nr 4 – klimatyczna, termiczna

Za wiosnę klimatyczną przyjmuje się okres roku, w którym średnie dobowe temperatury powietrza wahają się pomiędzy 5 a 15°C. Zasadniczo wiosnę poprzedza zima, jednak pomiędzy tymi okresami znajduje się klimatyczny etap przejściowy − przedwiośnie (kiedy średnia dobowa temperatura przekracza 5 stopni, ale osiąga nie więcej niż 10 stopni Celsjusza). Każdego roku wiosna termiczna rozpoczyna się w innym dniu. Najwcześniej, bo ok. 25 marca (uśredniając pomiary) pojawia się w okolicach Dolnego Śląska, w Wielkopolsce, na Ziemi Lubuskiej oraz na Opolszczyźnie. Później, bo ok. 5 kwietnia przybywa na Pomorze, Warmię, Mazury i Podlasie. Najpóźniej, bo w połowie kwietnia wiosna termiczna pojawia się w rejonach podgórskich.

Wiosna nr 5 – fenologiczna (przyrodnicza)

Za początek wiosny fenologicznej w znacznej części Polski (w tym w Pasłęku) przyjmuje się początek wegetacji oraz kwitnienie przebiśniegów i krokusów. Z jakiegoś powodu w naszym mieście krokusów jest coraz mniej. W zależności od kontynentu i strefy klimatycznej, pory roku zmieniają się wcześniej, bądź później i trwają dłużej, bądź krócej. To taki moment w przyrodzie, kiedy zielenieje trawa, a na drzewach pojawiają się pąki kwiatów i liści.

Symptomem wczesnej wiosny w Polsce jest kwitnienie, pylenie leszczyny i brzozy brodawkowatej. Te dwie kwitną niestety w sposób mało widowiskowy. Pełną wiosnę widzimy patrząc na kwitnienie bzu lilaka.

Drzewa, krzewy, trwa zielenią się, na podwórku widać coraz więcej kolorów – rozkwitających kwiatów. Zimujące u nas gawrony odlatują na północ a przylatują te, które zimę spędziły bardziej na południu. Na Zakrzewku możemy zobaczyć parę łabędzi, która zimowała gdzieś gdzie woda nie zamarza np. nad Zalewem Wiślanym.

Wiosna to prawdopodobnie najbardziej wyczekiwana pora roku. Początkowo dominuje kolor brązowy, który z chwilą nadejścia pierwszego cieplejszego deszczu zostaje zastąpiony kolorem soczystej zieleni. Pierwszy dzień lata oznacza, że dni będą stawały się coraz krótsze. Pierwszy dzień jesieni dzieci spędzają w szkole, a dorośli popadają w nostalgię. Pierwszy dzień zimy to zbliżająca się gwiazdka, ale i koniec Starego Roku (witanie Nowego Roku to hipokryzja, bo cieszyć się z tego, że jest się starszym jest psychologicznym zakłamywaniem rzeczywistości).

Golf & Cars 2018

16/06/2018 – 17/06/2018

(przedruk ze strony http://sandvalley.pl/tournaments/golf-cars-2018/)

„Jedyne takie wydarzenie w Polsce! Dla pasjonatów golfa i motoryzacji. Bez względu na to jakie samochody lubisz -> luksusowe, klasyki, a może tuningowe? Ten weekend jest właśnie dla Ciebie! Ponadto zostanie przygotowany odcinek specjalny, a na nim jazda samochodami rajdowymi; gwarantujemy niezapomniane przeżycia!

Jak co roku, mamy wsparcie Szymona Ruty, kierowcy rajdowego i golfisty amatora. W sobotę zmierzy się z Wami w turnieju golfowym, w niedzielę zaś możecie liczyć na przejazd w fotelu pilota i poczuć emocje WRC. Ale ten weekend to nie tylko emocje sportowe lecz również akcja charytatywna na rzecz Domu Dziecka w Marwicy. Będziemy licytować przejazdy rajdowe i nie tylko. Więcej informacji już wkrótce.”

W zeszłym roku najzwyczajniej w świecie przegapiłem tę imprezę. Polecam wejść na stronę http://sandvalley.pl i obejrzeć zdjęcia z poprzedniego zlotu. Wyglądają niesamowicie!

Gotyckie detale architektoniczne kościoła św. Bartłomieja

Miejsce i czas budowy kościoła (Prusy, początek XIV wieku) to okres tzw. gotyku ceglanego (niem. Backsteingotik) – w szerokim znaczeniu określa się tym pojęciem dzieła architektury gotyckiej, gdzie cegła stanowi podstawowy materiał budulcowy.

Styl gotycki powstawał w połowie XII wieku, niemal jednocześnie w Anglii i Francji, ale, mówiąc precyzyjniej, powstał on na terenach działania zakonów benedyktynów i cystersów i nie był etapem rozwoju którejkolwiek kultury regionalnej (a tym bardziej narodowej, bo pojęcie narodów wtedy nie istniało), ale paneuropejskiej kultury chrześcijańskiej.
Na pozór gotyk przejął wiele cech stylu romańskiego, ale nie był on wynikiem prostego rozwoju architektury romańskiej, ponieważ zmienił zasadę konstrukcji budowli, zastępując ścianę podporą punktową (filarem) i zwalniając miejsce dla okien wpuszczających do wnętrza budowli światło. W gotyku budowle odznaczały się dużą lekkością w stosunku do budowli romańskich. Miały one wiele okien, wypełnianych zazwyczaj witrażami, strzeliste wieże, bogato zdobione portale.Kościoły zyskały na wysokości. W lekkich, ażurowych ścianach pojawiły się ogromne okna. Wypełniały one wnętrza świątyń wielobarwnym światłem. Polichromie, którymi dekorowano ściany kościołów zapoznawały wiernych z opowieściami biblijnymi lub dziejami świętych. W górnych partiach okien umieszczano kamienną plecionkę – maswerk. Ciężaru stropu i sklepień nie dźwigały ściany, lecz – przez wymurowane z kamienia (rzadziej z cegły) żebra – był on przenoszony na przypory. Mury budowli zdobiono wypalanymi na ciemno cegłami, które układano w geometryczne wzory (cegła zenderówka). Kościół św. Bartłomieja, przed remontem z roku 1751 roku posiadał prawdopodobnie masywne filary ceglane w kształcie ośmiokątnym (tak jak w katedrze św. Mikołaja w Elblągu). Zastąpieniem ich drewnianymi kolumnami toskańskimi przeniosło znaczny ciężar dachu na ściany boczne, które teraz wymagały dobudowania przypór.

Zachowane gotyckie detale kościoła św. Bartłomieja.

Ściana wieży z gotyckimi detalami i śladem po dawnym wejściu na wieżę.

Gotyckie wieże mają zwykle plan kwadratowy, czasami ośmiokątny. Po pożarze kościoła z roku 1543 hełm wieży uzyskał charakter barokowy, jednak po kolejnym pożarze w roku 1922 przywrócono jej wygląd gotycki (regotyzacja).

Grubość ścian wieży wynosi 2,8 m (prezbiterium ma 1,5m, w nawach bocznych 1,3m)

FRYZ – element wystroju architektonicznego w postaci poziomego pasa o rozmaitych motywach dekoracyjnych. W gotyku dominują motywy roślinne i figuralne. W kościele św. Bartłomieja fryzy w postaci białych, poziomych pasów umieszczono na wieży kościelnej.

Wieloliść – np. trójliść, czteroliść

Ostrołuk, maswerk, witraż, blenda,zenderówka

Zendrówka – cegła ceramiczna wypalona do granicy zeszklenia. Jej powierzchnie są błyszczące i ciemniejsze niż cegły zwykłej, zwanej wiśniówką. Stosowana do budowy fundamentów i mocno obciążonych filarów. W okresie gotyku stosowana często w celach dekoracyjnych do tworzenia geometrycznych wzorów urozmaicających powierzchnie ceglanych ścian.

Maswerk – geometryczny wzór odkuty z kamienia, używany do wypełnienia górnej części okna, rozety

Ostrołuk – w większości okien, blend, w portalu widać ostrołuk. Jest to łuk, którego szczyt powstał z przecięcia się dwóch fragmentów okręgu.

Blenda – płytka wnęka w ścianie, o wykroju arkady lub okna, stosowana przede wszystkim w celach estetycznych (dekoracyjnych), zwykle otynkowana i malowana na biało lub wzorzyście. Często jest błędnie rozpoznawana jako zamurowany, istniejący wcześniej otwór. Faktem jest, że blendy pod dużymi oknami z witrażami w kościele św. Bartłomieja powstały w wyniku zamurowania istniejących tam wcześniej okien.

Rozeta (różyczka) – duży okrągły otwór okienny wypełniony dekoracją: maswerkiem i witrażem, występujący w architekturze kościelnej, zwykle w fasadzie nad głównym portalem.

Portal – ozdobne obramowanie drzwi wejściowych. W kościołach z cegły, takich jak św. Bartłomieja w Pasłęku, są mniej ozdobne od tych budowanych z kamienia.

Wimperga – dekoracyjne, ażurowe wykończenie w kształcie trójkąta, wieńczące szczyt portalu albo okna

Przypora: element pionowy, usytuowany przy ścianie zewnętrznej lub za nią, który pozwala przenosić obciążenia ze sklepienia oraz wzmacniać ścianę. Zadaniem przypory jest wzmocnienie ściany budynku lub muru oraz przenoszenie ciężaru sklepień na podłoże. Przypora stanowi podstawowy element konstrukcji filarowo-skarpowej charakterystycznej dla architektury gotyku.

W kościele św. Bartłomieja przypory zostały dobudowane w trakcie remontu po remoncie w 1751 roku. Wynikało to z konieczności przeniesienia ciężaru dachu z kolumn na ściany, gdyż ceglane kolumny zastąpiono słabszymi – drewnianymi.

Opracował Roman Cichocki

Na podstawie: wikipedia.pl, serwis http://www.historiasztuki.com.pl

Symbolika kościoła św. Bartłomieja

Wchodząc do kościoła, zwiedzający mogą poznać historie związane z budowlą, architekturą i/lub jego symbolikę. Ta ostatnia nie wymaga przewodnika gdyż jest uniwersalna. Poznając symbole kościoła św. Bartłomieja w Pasłęka z łatwością odnajdziemy je również w innych kościołach.

Podział kościoła

W kościele św. Bartłomieja parafii św. Józefa w Pasłęku prezbiterium oddzielone jest od nawy, od dołu stopniem, a u góry łukiem tęczowym (z łukiem triumfalnym). Znajdują się w nim dwa ołtarze: zabytkowy, rzeźbiony, w którym umieszczono tabernakulum oraz w postaci stołu ofiarnego, na którym w trakcie mszy świętej sprawowana jest eucharystia. Kaplica mariacka poświęcona jest świętemu Józefowi, oblubieńcowi Najświętszej Marii Panny, który jest patronem parafii. Kościół był wielokrotnie przebudowywany, a ponadto przez kilkaset lat należał do kościoła ewangelickiego. Wpłynęło to jego wystrój i utratę wielu detali architektonicznych związanych z symboliką religijną.

Uświęcenie kościoła podkreśla krzyż wieńczący iglicę na wieży kościelnej. Dekonsekracja budynku polega na usunięciu z niego krzyży. Główną część kościoła, prowadzącą od wejścia do prezbiterium , stanowi nawa. W większych kościoła nawa jest dzielona na główną, lewą (często jest to nawa północna) i prawą (południowa). Prezbiterium, miejsce gdzie duchowni sprawują mszę świętą, zwykle oddzielone jest od nawy stopniem i/lub łukiem tęczowym. Na ołtarzu umieszczone jest tabernakulum (szafka), które jest najświętszym miejscem w kościele tzw. Święte Świętych. Święcące nad nim czerwone światło (tzw. wieczne światło symbolizujące nieustanną obecność Boga) oznacza, że znajdują się w nim sakramenty: chleb i wino, które zostały pobłogosławione. Tabernakulum nie jest oddzielone od wiernych tak jak było to w Świątyni Jerozolimskiej, gdzie dostęp mieli tylko arcykapłani. To połączenie przestrzeni należącej do Boga i przestrzeni należącej do ludzi stanowi ważny aspekt chrześcijańskiego nauczania, który ilustruje Ewangelia wg. św. Mateusza. W niej czytamy, że kiedy Jezus umarł rozdarła się zasłona Przybytku. Jeden z wniosków, jaki wyciągnięto z tego faktu, był taki, że śmierć Jezusa zniosła trwający od grzechu pierworodnego rozłam między Bogiem a człowiekiem. Typowymi elementami wyposażenia kościoła są: ołtarz (stół i/lub nastawowy), ambona (wprowadzono je w XIV wieku, najczęściej zdobione są postaciami czterech ewangelistów), pulpit z Biblią (praktycznie zastąpił ambonę, z której głoszono kazania), chrzcielnica, stalle, empora (balkon dla chóru).

Szczególnie ważnym symbolem chrześcijaństwa jest krzyż. Przybiera on rozmaite znaczenia, w zależności od jego przedstawienia. Wyróżnić można: krzyż łaciński, kotwicowy, krucyfiks (z zawieszonym ciałem Jezusa). Przybiera on też różne formy: celtycki, wielkanocny, papieski, św. Antoniego, triumfalny (stojący na globie, umieszczany często na wieżach kościelnych). Stałym elementem kościołów są Stacje Męki Pańskiej. Dawniej bywało ich nawet 31, ale współcześnie jest ich 14.

Orientacja kościoła

Kościół św. Bartłomieja zbudowany na osi wschód-zachód

Kościół św. Bartłomieja zbudowano na osi wschód (prezbiterium) – zachód (kruchta). Dodatkowe wejścia dla wiernych znajdowały się od strony południowej. O freskach wewnątrz kościoła wiadomo tylko tyle, że były. Widoczne polichromie zostały namalowane na przełomie lat 1958-1959. Nie wiemy też nic na temat przykościelnego cmentarza. Wiadomo natomiast o istnieniu kilkudziesięciu trumien pod posadzką kościoła, do których wejście zostało zamurowane w trakcie remontu w latach 70-ych XX wieku przez proboszcza ks. kanonika Mariana Maćkowiaka.

Kościoły niemal powszechnie orientowano, czyli stawiano, na osi wschód-zachód, z prezbiterium na wschodzie (stąd „orientacja”, od łacińskiego słowa oriens – wschód). Na wschód, twarzą w kierunku wschodzącego słońca, kierowano się podczas modlitwy i sprawowaniu kultu długo przed chrześcijaństwem. Biblia zawiera wzmianki o Bogu przychodzącym ze wschodu (np. „I oto chwała Boga Izraela przyszła ze wschodu…”, Księga Ezechiela 43.2). Orientacja kościoła, drzwi od zachodu a prezbiterium po wschodniej stronie, jest wyłącznie kwestią zwyczaju i nie obowiązują w tej sprawie formalne postanowienia. Przedstawienia na południowej ścianie najczęściej wyrażają nadzieję, a na zachodniej ponurą i groźną wizję Sądu Ostatecznego. W południowej ścianie budowano dodatkowe wejścia dla wiernych. Po tej też stronie chowano zmarłych . Po stronie północnej chowano tych których uważano za szczególnie grzesznych. Wchodząc do kościoła od strony wschodniej przyjmowano za punkt odniesienia prawą i lewą rękę. Lewa była zła (łac. sinistra oznacza „lewa, szkodliwa, nieżyczliwa, niepomyślna, feralna, wroga”).

Jeśli stojący kościół swoim usytuowaniem odbiega od otaczającej go architektury np. nie stoi prostopadle do ulicy, to należy upewnić się co do jego orientacji, która być może jako czynnik decydujący obrała ww. zasadę orientacji wschód-zachód.

Kolumny

W kościele św. Bartłomieja obecne kolumny postawiono w trakcie remontu po pożarze jaki miał miejsce w 1543 roku. Wykonane są w porządku toskańskim, co jest zgodne z symboliką stawiania tego typu kolumn w kościołach poświęconych świętym mężczyznom. W tym przypadku świętemu Bartłomiejowi. Natomiast w ołtarzach bocznych widać kolumny w porządku korynckim (w lewej nawie poświęcony Najświętszej Marii Pannie) i porządku jońskim (poświęconemu 1000-leciu chrztu Polski; „Polska jest rodzaju żeńskiego”). Ołtarz główny, poświęcony Pasji Jezusa Chrystusa, zgodnie z symboliką ma kolumny nawiązujące do porządku korynckiego (najbardziej ozdobnego).

Rys. z serwisu http://historiasztukii.blogspot.com/2013/04/porzadek-toskanski-i-kompozytowy.html. Kliknij aby powiększyć.

Kolumny kierują wzrok ku górze (niebu). W różnych okresach budowano kolumny w różnych stylach. Szczególne znaczenie symboliczne przypisywano kolumnom, wywodzącym się z tradycji greckiej i rzymskiej. Klasyczna architektura grecka znała trzy style (porządki): dorycki, joński i koryncki. Różnice szczególnie łatwo rozpoznać po głowicach, czyli kapitelach. Rzymianie przejęli porządki greckie i dodali do nich własne. Proste i przysadziste kolumny doryckie kojarzono z ciałem mężczyzny (prężność, witalność i siłą), a smuklejsze kolumny jońskie kojarzono z kobietą, nauką i mądrością. Porządek koryncki uważany za najpiękniejszy stosowano w świątyniach / ołtarzach pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny lub Jezusa Chrystusa. Również widać to w ołtarzach w zależności od jego wezwania. Wprowadzony przez Rzymian porządek toskański przyjęty został od Etrusków, a wykształcił się z porządku doryckiego. Jest to porządek smuklejszy od pierwszych proporcji najmasywniejszego porządku greckiego. Trzon ma zazwyczaj powierzchnię gładką bez kanelowania. Cechy charakterystyczne: kolumny miały gładkie trzony (w porządku doryckim pokryte były żłobieniami) pod kolumnami wprowadzono bazy (w porządku doryckim kolumny stały bezpośrednio na stylobacie).

Symbole Jezusa Chrystusa

W górnych częściach witraży okien ścian północnej i południowej kościoła św. Bartłomieja, w tzw. maswerkach zobrazowano niektóre symbole Jezusa Chrystusa.

H. Alfa i Omega to pierwsza i ostatnia litera alfabetu greckiego. Α i Ω symbolizują początek i koniec wszystkiego, nieskończoną i wieczną naturę Boga Chrystusa jako Stwórcy. W Apokalipsie św. Jana 1,8, Bóg mówi:”Jam jest Alfa i Omega, mówi Pan Bóg, Który jest, Który Był i Który przychodzi, Wszechmogący.” W ostatnim rozdziae Apokalipsy Jezus odnosi te same słowa do siebie: „Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec” (Apokalipsa św. Jana 22,13). Krzyż w witrażu dodatkowo przypomina cierpiącym prześladowania, że wszystko jest w Bogu i do niego należą pierwsze i ostatnie słowo.

Na zdjęciach brakuje jednego witrażu w maswerku (okno nad emporą, czyli tylny balkon nad wejściem do kościoła), który przedstawia „oko w trójkącie”. Jest to symbol wszechwiedzącej Trójcy Świętej.

A. Pelikan wg bestiariuszy (starożytne i średniowieczne księgi, w których opisy zwierząt wzbogacano o legendy), by wykarmić pisklęta rozdzierał dziobem własną pierś. Według innej wersji, mógł przywrócić martwe pisklęta do życia, skrapiając je własną krwią. Widziano w tym analogię z ofiarą Jezusa.

B. Najświętsze Serce Jezusa z krzyżem łacińskim i krzyżem kotwicowym. Serce uwidacznia cielesną naturę Jezusa i zawsze jest symbolem miłości i męstwa. Do upowszechnienia kultu Najświętszego Serca Jezusa przyczyniła się św. Małgorzata Maria Alacoque (1648-90), zakonnica w klasztorze wizytek we Francji. W 1675 Jezus ukazał się jej ze słowami: „Oto serce, które ukochało ludzi”. Krzyż łaciński to pusty krzyż. Oznacza narzędzie tortur, które zostało przezwyciężone. Jest on obrazem wszechmocy Boga i nadziei człowieka. Krzyż kotwicowy jest symbolem bezpieczeństwa i nadziei i życia wiecznego. Często tym znakiem oznaczano wczesne nagrobki chrześcijańskie.

C. Statek na wzburzonych flach z masztem w kształcie krzyża symbolizuje Kościół. Dodatkowo na żaglu widnieje łaciński napis ECCLESIA, który po polsku tłumaczymy na wyraz KOŚCIÓŁ. Litera P wpisana w X – X i P to dwie pierwsze litery zapisanego po grecku słowa Chrystus (Χριστός – Khristós). Czytany również jako PaX – pokój.

D. Ryba pojawia się wśród znaków używanych przez chrześcijan jeszcze wcześniej niż znak krzyża. Greckie słowo „ryba” – ichthys, można czytać jako akronim słów ΙΗΣΟΥΣ (Iēsoûs) ΧΡΙΣΤΟΣ (Christós) ΘΕΟΥ (Theoû) ΥΙΟΣ (Hyiós) ΣΩΤΗΡ (Sōtér) – Jezus Chrystus Syn Boga Zbawiciel. Dwie ryby, obok pięciu chlebów (dokładnie tak jak na witrażu w kościele św. Bartłomieja), symbolizują cudowne nakarmienie pięciu tysięcy pięcioma bochenkami chleba i dwiema rybami.

E. Baranek Boży (Agnus Dei). Pierwszym, który nazwał Jezusa Barankiem Bożym był św. Jan Chrzciciel, który powiedział: „Oto Branek Boży, który gładzi grzechy świata” (Ew. wg. św. Jana 1,29). Określenie to jest podane w wielu miejscach Nowego Testamentu. Baranka wyobrażającego Jezusa można poznać po nimbie krzyżowym. Baranek przedstawiony w maswerku kościoła św. Bartłomieja jest Barankiem Apokaliptycznym z wizji św. Jana. Święty ujrzał baranka i księgę z siedmioma pieczęciami. Drzewce ze sztandarem oznacza triumf ofiary Jezusa.

F. Krzyż i cierniowa korona. Korona cierniowa jest symbolem męki Pańskiej, poświęcenia się Jezusa dla ludzi i wyśmiewania się z Jezusa jako króla. Pusty krzyż (łaciński) oznacza zwycięstwo nad cierpieniem.

G. Eucharystia (chleb i wino) symbolem ciała i krwi Chrystusa – ofiary jaką złożył za grzechy świata. Podczas mszy św. – eucharystii, chleb i wino ulegają przemianie w ciało i krew Chrystusa, które staje się posiłkiem, do którego są zapraszani wszyscy wierni.

Kruchta

W 1635 roku w kościele św. Bartłomieja prowadzone były polsko-szwedzkie rozmowy pokojowe, które nie przyniosły żadnego rezultatu. Piętnaście lat później na rokowaniach w kościele spotkali się król szwedzki Karol X Gustaw oraz elektor Pruski Fryderyk Wilhelm. Obecnie w kruchcie znajduje się m.in. zabytkowa, ośmiokątna chrzcielnica pełniąca obecnie rolę kropielnicy.

Fragment ambony pokazujący plan ośmioboku

Kruchta, czyli kościelny przedsionek był miejscem, w którym załatwiano sprawy świeckie. Zapewne, ustalenia zawierane w kościele (podpisywane w kruchcie), w obecności Boga, miały zawsze, w przypadku ich niedotrzymania, moc obarczoną grzechem śmiertelnym. Współcześnie przed ślubem duchowny wychodzi do kruchty do narzeczonych, by potwierdzili zamiar zawarcia małżeństwa. Dopiero później, przy ołtarzu udziela im sakramentu.

Przy wejściu w kościele znajduje się kamienna lub metalowa misa z wodą święconą (kropielnica). Wchodzący do kościoła zanurzają w niej palce i czynią znak krzyża. Zwyczaj ten wywodzi się z żydowskiej tradycji rytualnego obmywania rąk i twarzy, a niekiedy także stóp. Dawniej przy wejściach budowano fontanny. Kropielnica wyraża pragnienie czystości i służy symbolicznemu oczyszczeniu przed wejściem do kościoła. Często jest ona w kształcie ośmioboku (liczba 8), który jest symbolem Jezusa, łączącego w sobie Boga (symbol: koło) i człowieka, niebo i ziemię (liczba 4, kwadrat). Ośmiobok stanowi formę pośrednią między kołem (Bóg) i kwadratem (ziemia). Ta idea połączenia nieba i ziemi tkwi za ośmiobocznym kształtem chrzcielnic i kazalnic. W obrzędzie chrztu niebo i ziemia łączą się, a ksiądz wygłaszający kazanie z ambony przekazuje wiernym Słowo Boże.

Litery i słowa

W kościele św. Bartłomieja można odnaleźć symbole w postaci liter, słów: Α i Ω (witraż, polichromia na sklepieniu), FIAT (kaplica św. Józefa), IHS (polichromia sklepienia), INRI (tabliczka na krzyżu)

Α i Ω – symbolizuje początek i koniec wszystkiego, a tym samym nieskończoną i wieczną naturę Boga.

FIAT – Anioł objawia się Józefowi i mówi: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło”. Wtedy następuje FIAT Józefa, czyli zgoda, pełna akceptacja tego co ma nastąpić z woli Bożej. FIAT Najświętszej Marii Panny: „niech mi się stanie według twego słowa!” (Łk 1,38). Jest w Nowym Testamencie również FIAT Jezusa w Ogrodzie Oliwnym: „Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode Mnie ten kielich! Jednak nie moja wola, lecz Twoja niech się stanie!”

IHS i IHC – monogram będący symbolem Jezusa Chrystusa w formie akronimu (pierwsza, druga i ostatnia litera) greckiego imienia Jezusa: ΙΗΣΟΥΣ (Ἰησοῦς) (czyt. Iesu:s).

INRI – (łac. Iesus Nazarenus Rex Iudaeorum) – napis umieszczany na krucyfiksach, oznaczający skrót łacińskich słów IESVS NAZARENVS REX IVDÆORVM (Jezus Nazarejczyk Król Żydów). Według Ewangelii św. Jana (J 19,19-22) tekst ten w jęz. hebrajskim, łacińskim i greckim umieszczono na krzyżu, nad głową Jezusa w celu wyjaśnienia powodu, dla którego Piłat skazał go według rzymskiego prawa na śmierć.

Kaplica mariacka

Kaplica św. Józefa w kościele św. Bartłomieja

W dużych kościołach, budowanych przed reformacją, znajdowała się mała kaplica poświęcona Marii Pannie. Kaplice mariackie użytkowano jako miejsca nabożeństw dla mniejszej grupy wiernych.

Czy w kościele zbudowanym w grodzie Holland (dziś: Pasłęk) przez Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie mogłoby zabraknąć takiej kaplicy?

Lichtarze i świece

Chrzcielnica i paschał przy ołtarzu w lewej nawie

Znaczenie symboliczne świec: światło życia, nadzieja, płomień miłości, czujność i gotowość (przypowieść Jezusa o pannach roztropnych i głupich), kruchość życia. Zapalana w kościele świeca pozwala skupić się na modlitwie. Paschał to wysoka, gruba świeca woskowa, którą zapala się podczas wigilii paschalnej w Wielką Sobotę i pali się ją w każdą niedzielę okresu wielkanocnego. Paschał jest symbolem Zmartwychwstania Jezusa (światło nadziei). W paschale jest pięć ziaren kadzidła, symbolizujących pięć ran Jezusa, na zewnątrz ma zaznaczony rok upływający od Jego Śmierci i Zmartwychwstania. Może również być oznaczony greckimi literami AΩ . Podczas niektórych nabożeństw wielkanocnych wierni zapalają swoje świece od paschału co jest symbolem szerzenia się światła, jakim Chrystus obdarzył ludzi. Podczas chrztów od jego płomienia zapala się świecę, którą otrzymuje nowo ochrzczona osoba.

Chrzcielnica służy do chrztu. Chrzest jest jednym z siedmiu sakramentów i stanowi rytuał oczyszczenia z grzechu pierworodnego. Oznacza także włączenie nowych chrześcijan do społeczności wiernych.

Łuki

Łuk triumfalny w kościele św. Bartłomieja, pod którym m.in. zawiera są małżeństwa.

Łuki interpretowano symbolicznie jako ręce złożone w geście modlitwy lub ramiona wzniesione w uwielbieniu do Boga. Łuk jest symbolem szczęśliwego małżeństwa, które zwykle zwiera się pod łukiem tęczowym oddzielającym prezbiterium od nawy. Michał Anioł powiedział, że łuk to dwie potężne siły , które spotykają się w najsłabszym punkcie, by wzmocnić całość – metafora ta dobrze wyraża istotę małżeństwa. Termin „łuk triumfalny” stosuje się niekiedy w odniesieniu do ściany nad łukiem tęczowym, która bywa dekorowana.

Ołtarz

W prezbiterium kościoła św. Bartłomieja znajdują się dwa ołtarze: ołtarz ofiarny posoborowy i zabytkowy ołtarz nadstawny. Są one nakryte fioletowym suknem co oznacza, że w kościele jest okres Wielkiej Pokuty (przed Wielkanocą) lub adwentu (przed świętami Bożego Narodzenia). W ołtarzu nadstawnym (na drugim planie) widać tabernakulum, nad którym świeci czerwona lampka.

Ołtarz jest świętym sercem kościoła, pełniącym dwie zasadnicze funkcje. Po pierwsze, jest stołem, na którym kapłan składa ofiarę – powtórzenie ofiary złożonej przez Jezusa. Po drugie, ołtarz jest stołem wspólnego posiłku, będącego przypomnieniem i powtórzeniem Ostatniej Wieczerzy, w trakcie której Jezus dzielił się chlebem i winem ze swoimi uczniami. Oba wątki , ofiary i wspólnego posiłku, łączą się w eucharystii.

Po Soborze Watykańskim II wrócono do ołtarza w formie stołu ofiarnego.

Częstą praktyką jest wyposażanie kościoła w jeden ołtarz poświęcony swojemu patronowi. Na ołtarzach kościołów ewangelickich i poewangelickich głównymi postaciami są czterej ewangeliści. W kościołach gotyckich mogą występować ołtarze z okresów późniejszych np. baroku.

Rok kościelny (liturgiczny) dzieli się na okresy (np. Wielkiego Postu, adwent). W zależności od czasu jaki obchodzi Kościół świątynie są dekorowane w odpowiednich kolorach (patrz znaczenie kolorów w punkcie „Inne symbole”).

Inne symbole

Ambona i pulpit w kościele św. Bartłomieja

Sklepienie kolebkowe z polichromią pełną symboliki.

Pytania i znaki, będące kluczem do odpowiedzi

Na co zwracać uwagę poszukując symboli religijnych? Jak rozpoznać świętych, czyli jaki atrybut związanych jest z daną postacią? Jakie są rodzaje nimbów i aureoli?

Aniołowie, są bytami duchowymi, wykonawcami woli Boga. Słowo „anioł” pochodzi od greckiego „angelos” i oznacza posłańca. Biblia wymienia dwóch archaniołów: św. Michał i św. Gabriel. Przedstawia się ich w postaci ludzkiej ze skrzydłami.

Monogramy litery „M” odnoszą się do Najświętszej Marii Panny, a XP do Jezusa Chrystusa..

Szaty liturgiczne: alba, humerał, krzyż arcybiskupi, pastorał biskupi, sutanna, ornat, kapa, sznur, koloratka, mitra (infuła), paliusz, pierścienie, stuła, komża.

Kolory: biel (czasami zastępowana srebrem) – barwa czystości i niewinności . Zmartwychwstały Jezus ukazywany jest z reguły w białej szacie ; błękit – tradycyjnie kojarzony z Marią Panną, a także z Jezusem, jest kolorem nieba i reprezentuje miłość niebiańską ; brąz – reprezentuje wyrzeczenie się świata, odzież ubogich, kolor szat zakonników franciszkańskich ; czerń – choroba, śmierć i diabeł, żałoba. Czerń i biel razem mogą reprezentować czystość jak np. czarno biały habit dominikanów ; czerwień – kolor namiętności (nienawiść, miłość, jako barwa krwi bywa kolorem męczenników ; fiolet (purpura) – kolor pokuty, kolor królów i cesarzy, w fioletowym płaszczu ukazuje się czasem Boga Ojca.

Zwierzęta: pelikan, baranek (Jezus Chrystus), gołąb (Duch Święty), lew(św. Marek Ewangelista), byk (św. Łukasz Ewangelista), orzeł (św. Jan Ewangelista), dziecko lub aniołek(św. Mateusz Ewangelista), ryby (symbole Jezusa Chrystusa), wieloryb (Jonasz ze Staergo Testamentu)

Rośliny: akacja lub jeżyna (nieśmiertelność duszy, płonąca – objawienie Mojżeszowi), bluszcz (wiecznie zielony oznacza nieśmiertelność), ciernie (Jezus Crystus), gałąź oliwki (pokój), jabłko (grzech, zło), koniczyna trójlistna (trójca Święta), kwiaty Marii Panny (fiołki, lilie, irysy, róże), oset (trudy i cierpienia ziemskiej egzystencji), liść palmy (atrybut męczenników, zwycięstwo Jezusa nad śmiercią, zwycięstwo chrześcijan nad grzechem), pszenica (symbol chleba eucharystycznego, symbol dobrej duszy), winogrona (wino eucharystyczne, obfitość), liście wawrzynu (zwycięstwo).

Liczby i figury geometryczne: np. liczba 3 (trójkąt) bywa symbolem Trójcy Świętej, zwłaszcza w połączeniu z trójkątem. Trójkąt stosowany w tym znaczeniu jest zawsze równoboczny, co wyraża pełną równość wszystkich osób Trójcy Świętej. Oko w trójkącie oznacza wszechwiedzę Boga ; liczba 4 (kwadrat) może być symbolem ziemi; liczba 8 (ośmiobok) jest symbolem Jezusa łączącego w sobie Boga i człowieka, niebo i ziemię ; liczba 40 to okres próby i pokuty

Opracował Roman Cichocki

Bibliografia

„Przewodnik po symbolice kościoła” Richard Taylor, wikipedia.pl,

Wystawa w galerii POK – DYPLOMY

W dniu 22.02.2018 r. (czwartek) odbył się wernisaż wystawy „Dyplomy”przedstawiającej wybrane prace dyplomowe absolwentów Liceum Plastycznego z Gronowa Górnego z lat 2012- 2017. Wystawa będzie otwarta do 22 marca br. (wstęp wolny, należy zgłosić chęć obejrzenia wystawy w sekretariacie).

W ostatniej IV klasie nauki uczniowie dokonują wyboru tematu i formy pracy dyplomowej. Zwieńczeniem jest obrona pracy dyplomowej. Absolwenci otrzymują dyplom ukończenia szkoły artystycznej potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego plastyka.
Na wystawie można zobaczyć różnorodną tematykę podejmowaną przez uczniów i zastosowanie różnorodnych technik i środków przy ich realizacji. Pośród prac odnaleźć można identyfikację graficzną instytucji, projekty plakatów filmowych, muzycznych, kampanie społeczne promujące różnorodne inicjatywy a także art book, ilustracje do autorskiej gry komputerowej, do książek, zielnik kulinarny.

Absolwenci Liceum Plastycznego otrzymują tytuł zawodowy plastyka. W praktyce oznacza to szeroki wachlarz możliwości wyboru drogi zawodowej. Dyplom plastyka umożliwia podjęcie pracy w zawodach, takich jak fotograf, projektant, grafik komputerowy, pracownik branży reklamowej, animator kultury. Zawód plastyka wpisany został do Polskiej Ramy Kwalifikacji. Jest to system, który porządkuje kwalifikacje zarówno z zakresu szkolnictwa ogólnego, zawodowego i wyższego. Zawiera, podobnie jak Europejska Rama Kwalifikacji, osiem poziomów określających efekty uczenia się. Zawód plastyka otrzymał w PRK poziom V. Oznacza to, że oprócz typowych dla kształcenia zawodowego treści wkracza również na pole zagadnień typowych dla kształcenia wyższego. Dla absolwentów ważne jest zatem, że ich dyplomy otwierają im drogę do podjęcia pracy w poszukiwanych dziś zawodach oraz, opcjonalnie, do kontynuowania kształcenia na studiach. Plastycy to pracownicy firm reklamowych i projektowych, mediów, studiów fotograficznych, instytucji kultury. Dyplom pozwala również na otwarcie własnej działalności gospodarczej, chociażby z zakresu grafiki komputerowej.

Na wystawie zobaczymy prace autorstwa:

Wiktoria Zientkiewicz, Alicja Zaradkiewicz, Bartosz Alchimowicz, Paulina Janta-Lipińska, Patrycja Czerepko, Dawid Konkel, Aanna Demkowicz, Michał Kamiński, Julianna Gawron, Karolina Zabaryłło Wiktoria Baranowska, Magdalena Sadowa, Dagmara Lipka, Magdalena Gawron, Zuzanna Wójtowicz, Wiktoria Maciejewska, Agata Grzesz, Wiktoria Kieniksman.

Poniżej niektóre z wystawionych prac.

[gmedia id=30]

Walentynkowy Koncert Jazzowy w POK 2018

W sali widowiskowo-kinowej POK, 16 lutego 2018 (piątek), odbył się Walentynkowy Koncert Jazzowy. Jako pierwsi wystąpili uczniowie sekcji wokalnej Pasłęckiego Ośrodka Kultury prowadzonej przez Wojciecha Hazę.

Wystąpili:

– Ola Borowska (uczennica klasy I Zespół Szkół Ekonomicznych i Technicznych) „Perfect”,

– Katarzyna Cichocka (uczennica kl. I Liceum Ogólnokształcącego w Pasłęku) – piano, Michał Cichocki (uczeń kl. VI Szkoły Podstawowej nr 3) – wokal, Wojciech Haza (nauczyciel muzyki w POK) – saksofon, w piosence „Kochać”,

– Kinga Jankiewicz (uczennica kl. VII Szkoły Podstawowej nr 1)- „Smak radości”,

– Julia Jarka (uczennica kl. VII Szkoły Podstawowej nr 1)- wokal „Zakochani”.

Gwiazdą wieczoru był zespół „GoGo Jazz Machine”. Oprócz wykonań jazzowych usłyszeliśmy kilka standardów z muzyki filmowej oraz przebojów muzyki pop.

Zespół GoGo Jazz Machine w składzie:

Vocal – Małgorzata Szarek

Instrumenty klawiszowe – Mariusz Gęgotek

Trąbka, flugelhorn – Marcin Gawdzis

Saksofon – Mariusz Kozłowski

Kontrabas – Andrzej Zielak

Perkusja – Krzysztof Narodowski

Zapraszam do posłuchania kilku utworów z tego koncertu (nagrań dokonano telefonem komórkowym), które nie oddają w pełni świetnych wykonań i wspaniałej atmosfery jaką stworzył zespół.

"Ludzkie gadanie"

Autor tekstu: Agnieszka Osiecka
Kompozytor: Seweryn Krajewski
Rok powstania: 1976
Wykonanie oryginalne: Maryla Rodowicz (1976)

"Brzydka ona, brzydki on"

Autor tekstu: Jan Wołek
Kompozytor: Krzysztof Ścierański
Wykonanie oryginalne: Grażyna Łobaszewska
Covery: Katarzyna Groniec, Agnieszka Włodarczyk

Sand Valley sklasyfikowane jako #1 w Polsce przez Golf Digest i Top100GolfCourses

(przedruk z serwisu http://sandvalley.pl)

„Rok 2018 rozpoczął się od niesamowitych wiadomości, ponieważ dwie największe światowe instytucje golfowe Golf Digest i Top100GolfCourses uznały Sand Valley za najlepsze pole golfowe w Polsce.
Wynika to z ubiegłorocznej oceny Golf World UK, gdzie Sand Valley GR dotarła do TOP100 w kontynentalnej Europie – na 82 miejscu jako debiut”

„Dla nas te oceny są bardzo ważne, ponieważ Polska wciąż jest rynkiem wschodzącym, o którym większość golfistów nawet nie wie. W chwili obecnej zainteresowanie Sand Valley szybko rośnie, co widać w liczbie nowych odwiedzających. Teraz koncentrujemy się na pokazywaniu naszym klientom, co jeszcze ma do zaoferowania naszej światowej klasy golfowy resort. ”
Antti Pohjonen
CEO
Sand Valley Golf Resort

„Największą nowiną dla Polski jest to, że Sand Valley staje się naszym nowym polem golfowym numer 1, wspinając się o jedno miejsce- z drugiego na pierwsze. Pole miało wiele poważnych trudności podczas pierwszych dni budowy ponad dekadę temu, ale przezwyciężyło je wszystkie i wyłoniło się jako najlepsze pole golfowe w kraju. Zaprojektowany w stylu inland links, Sand Valley jest przez wielu uważany za jedno z najlepszych pól wybudowanych po 2000 roku w Europie Środkowej”.
Jim McCann

Poland (32 courses)
1.) Sand Valley G. Resort, Paslek
2.) Kraków Valley G. & C.C. Krzeszowice
3.) Modry Las G.C., Choszczno
4.) Postolowo G. & C.C., Postolowo
5.) Rosa Private G.C., Konopiska

Czytaj więcej:
https://www.top100golfcourses.com/news-item/new-no-1-courses-for-poland-and-the-czech-republic
https://www.golfdigest.com/story/best-golf-courses-in-206-countries

«‹ 7 8 9 10 ›